Specjalista odsyła pacjenta do POZ po badania. Kto powinien wystawić skierowanie?

Pacjenci często słyszą w poradni specjalistycznej, że przed kolejną wizytą powinni wykonać morfologię, badania hormonalne, tomografię, rezonans albo inne badania, ale po skierowanie mają zgłosić się do lekarza rodzinnego. Taka praktyka nie zawsze jest prawidłowa. Jeżeli badania są niezbędne do postawienia diagnozy, prowadzenia leczenia lub kontroli jego skuteczności przez specjalistę przyjmującego w ramach NFZ, powinny zostać zlecone przez tę poradnię.

Lekarz POZ zleca diagnostykę związaną z problemami zdrowotnymi, które sam rozpoznaje i leczy. Może również rozpocząć diagnostykę nowej dolegliwości, skierować pacjenta do poradni specjalistycznej albo szpitala. Nie jest jednak punktem, do którego inne placówki powinny odsyłać pacjentów wyłącznie po „przepisanie” skierowania potrzebnego do prowadzonego przez nie leczenia.

Narodowy Fundusz Zdrowia wskazuje wprost, że jeśli pacjent objęty opieką specjalisty wymaga dodatkowych badań diagnostycznych, skierowanie powinien wystawić świadczeniodawca udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych.

Podobna zasada obowiązuje w szpitalu. Jeżeli placówka kwalifikuje pacjenta do planowego leczenia, powinna zapewnić badania i konsultacje niezbędne do przeprowadzenia zabiegu. Odsyłanie w tym celu do lekarza rodzinnego albo nakazywanie wykonania badań prywatnie zostało przez NFZ i Rzecznika Praw Pacjenta uznane za postępowanie niezgodne z przepisami.

Najważniejsza zasada jest stosunkowo prosta: badania powinien zlecić ten lekarz lub podmiot leczniczy, który potrzebuje ich wyników do prowadzonego przez siebie postępowania.

Jeżeli lekarz rodzinny diagnozuje osłabienie, ból brzucha, kaszel, niedokrwistość, nieprawidłowe ciśnienie lub inną dolegliwość, może zlecić badania dostępne w POZ. Na podstawie wyników może rozpocząć leczenie albo skierować pacjenta do specjalisty.

Jeśli natomiast pacjent został już objęty opieką poradni kardiologicznej, endokrynologicznej, onkologicznej, hematologicznej czy innej poradni specjalistycznej, to lekarz prowadzący powinien organizować diagnostykę potrzebną do potwierdzenia rozpoznania, kontrolowania choroby i podejmowania decyzji terapeutycznych. Porada specjalistyczna obejmuje bowiem ocenę stanu pacjenta oraz wskazanie dalszego toku leczenia na podstawie potrzebnych badań diagnostycznych.

Nie oznacza to, że po pierwszej konsultacji specjalistycznej lekarz POZ przestaje zajmować się pacjentem. Nadal prowadzi inne choroby, kontroluje ogólny stan zdrowia, realizuje profilaktykę i może interpretować dokumentację pochodzącą z innych placówek. Zakres obowiązków POZ nie powinien być jednak rozszerzany o finansowanie i organizowanie diagnostyki potrzebnej innej poradni.

Jak zmienić lekarza rodzinnego w 2026 roku? Deklaracja POZ przez IKP krok po kroku

Specjalista odsyła pacjenta do POZ po badania. Kto powinien wystawić skierowanie?

Jeżeli specjalista podczas wizyty na NFZ mówi pacjentowi, że przed następną konsultacją potrzebuje konkretnych wyników, powinien wystawić skierowanie lub zlecenie na te badania. Dotyczy to zarówno badań pozwalających postawić diagnozę, jak i kontroli prowadzonego leczenia.

Przykładowo endokrynolog, który chce ocenić skuteczność terapii choroby tarczycy, powinien zlecić potrzebne oznaczenia hormonalne. Onkolog powinien zapewnić badania laboratoryjne i obrazowe konieczne do oceny leczenia przeciwnowotworowego. Hematolog prowadzący pacjenta powinien zlecić badania potrzebne do kontroli choroby krwi, a kardiolog – diagnostykę, której wyniki są niezbędne do dalszych decyzji terapeutycznych.

Pacjent nie powinien otrzymywać wyłącznie kartki z listą badań i polecenia, aby lekarz POZ „przepisał” je na NFZ. Lekarz rodzinny podejmuje własne decyzje medyczne i odpowiada za wystawione przez siebie skierowania. Nie ma obowiązku podpisywania zlecenia, którego sam nie uznał za element prowadzonego przez siebie postępowania.

NFZ wyraźnie rozdziela te kompetencje: badania związane z procesem leczenia prowadzonym w AOS powinien zlecać świadczeniodawca specjalistyczny, a diagnostykę związaną z leczeniem prowadzonym przez POZ – lekarz rodzinny.

Po objęciu pacjenta leczeniem przez poradnię specjalistyczną nie trzeba uzyskiwać nowego skierowania z POZ przed każdą wizytą kontrolną dotyczącą tego samego problemu zdrowotnego. Podczas pierwszej konsultacji specjalista ocenia, czy wystarczy jednorazowa porada, czy konieczne jest dalsze, stałe leczenie.

Jeżeli leczenie jest kontynuowane, kolejne terminy powinny być wyznaczane przez poradnię. Pacjent jest wówczas traktowany jako osoba pozostająca w opiece, a częstotliwość wizyt wynika z planu leczenia i wskazań medycznych.

Nowe skierowanie może być potrzebne, gdy poradnia formalnie zakończyła leczenie i po pewnym czasie zachodzi konieczność ponownego objęcia pacjenta opieką. Może być także wymagane, gdy pojawia się nowy, niezwiązany z dotychczasowym leczeniem problem zdrowotny wymagający osobnej konsultacji.

Nie powinno się jednak odsyłać pacjenta do lekarza rodzinnego po kolejne skierowanie tylko dlatego, że zmienił się lekarz przyjmujący w tej samej poradni albo że nadszedł termin następnej kontroli wynikającej z prowadzonego leczenia.

Lekarz rodzinny zleca badania, gdy są one potrzebne w diagnostyce lub leczeniu prowadzonym na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej. Może kierować między innymi na badania laboratoryjne, EKG, RTG, USG, gastroskopię, kolonoskopię oraz – przy spełnieniu określonych warunków – tomografię komputerową płuc. W przychodniach prowadzących opiekę koordynowaną może korzystać także z dodatkowych badań przeznaczonych dla pacjentów z wybranymi chorobami przewlekłymi.

Przykładem sytuacji należącej do POZ jest pojawienie się nowego objawu, który nie ma związku z leczeniem prowadzonym przez specjalistę. Jeżeli pacjent pozostający pod kontrolą kardiologa zgłasza się do lekarza rodzinnego z infekcją, bólem brzucha lub problemem dotyczącym układu moczowego, diagnostykę tych dolegliwości może prowadzić POZ.

Lekarz rodzinny może również zlecać okresowe badania potrzebne do kontroli choroby, którą sam prowadzi. Dotyczy to na przykład stabilnego nadciśnienia, cukrzycy, zaburzeń lipidowych lub niedoczynności tarczycy, jeżeli opieka nad tym schorzeniem została przejęta przez POZ i lekarz ma wystarczające informacje o dotychczasowym leczeniu.

O zleceniu badania zawsze decyduje lekarz na podstawie wskazań medycznych. Pacjent może przedstawić zalecenie innego lekarza, ale nie może wymagać automatycznego wystawienia skierowania. Oficjalne informacje Pacjent.gov.pl podkreślają, że lekarz POZ nie wydaje skierowań wyłącznie na żądanie pacjenta.

Czy lekarz rodzinny może skierować na kolonoskopię lub gastroskopię na NFZ?

Czy lekarz rodzinny może skierować na mammografię lub USG piersi na NFZ?

Tak. Fakt, że określone badanie znajduje się w katalogu świadczeń POZ, nie oznacza, że poradnia specjalistyczna może automatycznie przenieść na lekarza rodzinnego obowiązek jego zlecenia.

Morfologia, kreatynina, próby wątrobowe, TSH czy badanie moczu mogą być dostępne na poziomie POZ. Jeżeli jednak specjalista potrzebuje ich do leczenia, które sam prowadzi, powinien je zlecić w ramach swojej poradni.

O tym, kto odpowiada za badanie, decyduje zatem przede wszystkim cel diagnostyki, a nie sam rodzaj badania. Ta sama morfologia może być zlecona przez lekarza rodzinnego podczas diagnostyki osłabienia, przez onkologa przed kolejnym cyklem leczenia albo przez hematologa w kontroli choroby krwi.

Pacjent nie powinien być zmuszany do umawiania dodatkowej wizyty w POZ wyłącznie dlatego, że badanie jest technicznie dostępne w przychodni rodzinnej. Prowadziłoby to do powielania konsultacji, wydłużenia ścieżki leczenia i przeniesienia kosztów między zakresami świadczeń.

Inne zasady dotyczą konsultacji realizowanej prywatnie. Lekarz, który nie udziela danego świadczenia w ramach umowy z NFZ, może zalecić wykonanie badań, ale takie zlecenie nie zawsze daje możliwość ich bezpłatnego wykonania w publicznym systemie.

Pacjent może przedstawić zalecenie prywatnego specjalisty lekarzowi POZ. Lekarz rodzinny powinien zapoznać się z dokumentacją, ale sam ocenia, czy dane badania są medycznie uzasadnione, znajdują się w zakresie jego kompetencji i są potrzebne w leczeniu, które może prowadzić. Nie jest zobowiązany do automatycznego przepisywania całej listy.

Podobna zasada dotyczy leków zaleconych podczas prywatnej konsultacji. Lekarz POZ może wystawić receptę na terapię rozpoczętą przez specjalistę, ale ma prawo samodzielnie ocenić wskazania, bezpieczeństwo i aktualny stan pacjenta. Pacjent.gov.pl wyjaśnia, że lekarz rodzinny może kontynuować recepty specjalisty, lecz nie ma obowiązku ich wystawienia bez własnej oceny.

Wyjątek stanowi skierowanie do szpitala. Może je wystawić każdy lekarz, także przyjmujący prywatnie, jeśli stan pacjenta uzasadnia leczenie szpitalne.

To zależy od rodzaju badania i sposobu jego finansowania. Skierowanie może być formalnie wymagane ze względów medycznych, zwłaszcza przy badaniach wykorzystujących promieniowanie jonizujące, ale nie oznacza to automatycznie, że zostanie ono wykonane na koszt NFZ.

Aby planowe ambulatoryjne badanie było sfinansowane przez Fundusz, musi zostać zlecone w ramach odpowiedniego świadczenia realizowanego na podstawie umowy z NFZ. Prywatne zalecenie może być podstawą wykonania badania odpłatnego. Pacjent powinien przed rejestracją ustalić, w jakim trybie zostanie ono zrealizowane.

Jeżeli rezonans lub tomografia są potrzebne specjaliście przyjmującemu na NFZ do prowadzenia leczenia, skierowanie powinna wystawić poradnia specjalistyczna. Nie ma podstaw, by pacjent był odsyłany wyłącznie po taki dokument do lekarza rodzinnego, szczególnie gdy badanie nie znajduje się w standardowym zakresie jego uprawnień.

Szczególnie dużo sporów dotyczy badań wymaganych przed planowaną operacją. Pacjent może otrzymać od szpitala listę obejmującą morfologię, badania krzepnięcia, elektrolity, EKG, RTG klatki piersiowej, konsultację anestezjologiczną lub zaświadczenie od lekarza rodzinnego, że „może być operowany”.

Rzecznik Praw Pacjenta wskazuje, że pacjent nie może być odsyłany do POZ tylko po dodatkowe badania albo po zaświadczenie o zdolności do operacji. Szpital kwalifikujący pacjenta do zabiegu ma obowiązek całościowo zająć się nim zarówno podczas kwalifikacji, jak i po przyjęciu na oddział.

NFZ również podkreśla, że po zakwalifikowaniu pacjenta do leczenia szpitalnego wykonanie niezbędnych badań i konsultacji należy do szpitala. Sugerowanie, by pacjent wykonał je prywatnie albo uzyskał w POZ, jest niezgodne z zasadami finansowania świadczeń.

Lekarz rodzinny może oczywiście przekazać informacje o chorobach przewlekłych, stosowanych lekach i dotychczasowych wynikach. Nie powinien jednak przejmować odpowiedzialności za kwalifikację anestezjologiczną lub ocenę ryzyka zabiegu, która należy do zespołu przygotowującego operację.

POZ – pierwszy punkt kontaktu z ochroną zdrowia. Co może zrobić dla pacjenta lekarz, pielęgniarka i położna?

Lekarz POZ nie chce wystawić skierowania lub zlecić badania. Jakie prawa ma pacjent?

Jeżeli podczas leczenia w poradni specjalistycznej lekarz stwierdza potrzebę konsultacji lekarza innej dziedziny, może skierować pacjenta dalej, o ile konsultacja jest związana z prowadzonym postępowaniem i obowiązującymi zasadami świadczeń NFZ.

Pacjent nie powinien być automatycznie odsyłany do lekarza rodzinnego tylko dlatego, że pojawiła się potrzeba opinii innego specjalisty. Przykładowo onkolog, który potrzebuje oceny kardiologicznej przed określonym leczeniem, powinien zorganizować postępowanie niezbędne w prowadzonej terapii zgodnie z zakresem świadczeń ośrodka.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy podczas wizyty specjalista zauważa problem całkowicie niezwiązany ze swoją dziedziną i niewymagający pilnego działania w ramach prowadzonego leczenia. Może wówczas zalecić konsultację w POZ, gdzie lekarz rodzinny oceni objawy i zdecyduje o właściwej ścieżce.

Kluczowe jest więc rozróżnienie między konsultacją niezbędną do leczenia prowadzonego przez specjalistę a nowym, niezależnym problemem zdrowotnym.

Wynik powinien zostać oceniony przede wszystkim przez lekarza, który zlecił badanie i zna jego cel. To on powinien wyjaśnić pacjentowi, czy wynik jest prawidłowy, czy wymaga dalszej diagnostyki oraz jak wpływa na plan leczenia.

Rzecznik Praw Pacjenta przypomina również, że pacjent ma prawo zapoznać się ze swoimi wynikami i otrzymać dostęp do dokumentacji medycznej. Placówka nie może uzależniać przekazania dokumentacji wyłącznie od terminu kolejnej wizyty.

Lekarz POZ może interpretować wyniki pochodzące z innych placówek i uwzględniać je w całościowej opiece nad pacjentem. Jest to jedno z jego zadań. Nie zwalnia to jednak specjalisty z obowiązku omówienia badań, które sam zlecił i których potrzebował do podjęcia decyzji.

Wyniki badań laboratoryjnych i dokumenty medyczne mogą być dostępne w Internetowym Koncie Pacjenta lub aplikacji mojeIKP, jeżeli placówka przekazała je w formie elektronicznej. Pacjent może też wystąpić bezpośrednio do placówki o udostępnienie dokumentacji.

Po konsultacji specjalista powinien przekazać pacjentowi informację o rozpoznaniu, wynikach badań, zastosowanym leczeniu, zalecanych lekach oraz dalszym postępowaniu. Dokument jest szczególnie ważny, gdy część opieki ma być później kontynuowana przez lekarza rodzinnego.

Lekarz POZ może potrzebować informacji o dawkach leków, planowanym czasie terapii, wymaganych kontrolach i sytuacjach, w których pacjent powinien wrócić do specjalisty.

Samo ustne stwierdzenie pacjenta, że „specjalista kazał brać lek”, może nie wystarczyć do bezpiecznej kontynuacji leczenia.

Dostęp do części informacji zapewniają systemy e-zdrowia, jednak nie każda porada i nie każdy dokument są widoczne automatycznie w pełnym zakresie. Warto więc zabierać z poradni zalecenia i udostępniać lekarzowi rodzinnemu dokumentację potrzebną do koordynowania leczenia.

Tak, lekarz POZ może odmówić wystawienia skierowania, jeżeli nie uznaje go za zasadne w ramach prowadzonego przez siebie leczenia albo badanie nie znajduje się w zakresie jego kompetencji. Powinien jednak wyjaśnić pacjentowi przyczynę oraz wskazać dalsze możliwe postępowanie.

Taka odmowa nie musi oznaczać, że samo badanie jest niepotrzebne. Może oznaczać, że powinno zostać zlecone przez poradnię specjalistyczną, która go potrzebuje.

Pacjent może zwrócić się do specjalisty z informacją, że POZ nie może przejąć zlecenia, i poprosić o wystawienie dokumentu w poradni prowadzącej leczenie. Pomocne jest odwołanie się do zasady NFZ, zgodnie z którą to świadczeniodawca specjalistyczny zleca badania niezbędne pacjentowi pozostającemu pod jego opieką.

Jeżeli pacjent nie zgadza się z odmową lekarza, może poprosić o zasięgnięcie opinii innego lekarza albo wystąpić do kierownika placówki o weryfikację decyzji. Taki mechanizm dotyczy również odmowy skierowania do specjalisty.

Pacjent może spokojnie zapytać, czy badanie jest potrzebne do diagnostyki lub leczenia prowadzonego przez daną poradnię. Jeżeli odpowiedź jest twierdząca, warto poprosić o wystawienie skierowania przez lekarza specjalistę.

Można także poprosić o wpisanie do dokumentacji informacji, że poradnia wymaga określonego badania, ale odmawia jego zlecenia. Pisemne zalecenie ułatwia późniejsze wyjaśnienie sytuacji z kierownikiem placówki, NFZ lub Rzecznikiem Praw Pacjenta.

Nie należy wdawać się w spór z rejestracją, ponieważ decyzje dotyczące badań podejmuje lekarz. Personel rejestracji nie powinien samodzielnie rozstrzygać, że skierowanie musi wystawić POZ, jeżeli lekarz specjalista potrzebuje wyniku do dalszego leczenia.

W razie problemu warto ustalić:
– kto prowadzi dane leczenie,
– jaki jest medyczny cel badania,
– kto będzie interpretował wynik,
– czy poradnia realizuje świadczenie w ramach NFZ,
– czy zlecenie zostało odnotowane w dokumentacji,
– dlaczego skierowanie nie zostało wystawione na miejscu.

Pierwszym krokiem powinien być kontakt z kierownikiem poradni, dyrekcją placówki albo osobą odpowiedzialną za prawa pacjenta w danym podmiocie. Wiele problemów może wynikać z błędnej informacji przekazanej przez pracownika rejestracji albo nieprawidłowej organizacji świadczeń.

Jeżeli sprawa nie zostanie rozwiązana, pacjent może złożyć skargę do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ. Pacjent.gov.pl wskazuje, że skarga może dotyczyć między innymi odmowy wykonania należnego świadczenia lub żądania zapłaty za świadczenie, które powinno zostać sfinansowane w ramach ubezpieczenia.

Można również skontaktować się z Rzecznikiem Praw Pacjenta. Bezpłatna infolinia działa pod numerem 800 190 590, po wybraniu prefiksu 2, od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 18.00.

W zgłoszeniu warto podać nazwę placówki, datę wizyty, rodzaj potrzebnego badania, informację o osobie, która odmówiła jego zlecenia, oraz opis otrzymanych wyjaśnień. Pomocne są kopie zaleceń, kart informacyjnych i innych dokumentów.

W diagnostyce i leczeniu onkologicznym badania powinny być organizowane przez placówkę prowadzącą dany etap postępowania. Lekarz specjalista potwierdzający lub wykluczający nowotwór odpowiada za zlecenie diagnostyki potrzebnej do ustalenia lokalizacji, typu i stopnia zaawansowania choroby.

Onkolog koordynujący leczenie zleca dodatkowe badania laboratoryjne i obrazowe oraz wykorzystuje ich wyniki do wyboru terapii i oceny jej przebiegu.

Pacjent leczony onkologicznie nie powinien być odsyłany do lekarza rodzinnego po markery nowotworowe, morfologię, tomografię lub inne badania wymagane przez ośrodek przed kolejnym etapem terapii. Jeżeli diagnostyka jest częścią szybkiej ścieżki onkologicznej albo leczenia specjalistycznego, odpowiada za nią prowadząca placówka.

POZ nadal ma ważną rolę. Może leczyć infekcje i choroby współistniejące, realizować szczepienia, kontrolować ogólny stan pacjenta, reagować na nowe objawy i wspierać opiekę po zakończeniu leczenia. Nie powinien jednak zastępować ośrodka onkologicznego w zlecaniu procedur koniecznych do podania terapii albo oceny odpowiedzi na leczenie.

Jeżeli badanie jest potrzebne specjaliście do diagnozy, leczenia lub kontroli choroby, skierowanie powinna wystawić poradnia specjalistyczna prowadząca pacjenta w ramach NFZ. Dotyczy to także prostych badań laboratoryjnych, jeżeli mają być wykorzystane podczas kolejnej wizyty specjalistycznej.

Lekarz POZ zleca diagnostykę problemów, które sam rozpoznaje i leczy. Może przejąć część stabilnego leczenia na podstawie informacji od specjalisty, ale zawsze podejmuje własną decyzję i nie ma obowiązku automatycznego przepisywania badań lub leków.

Szpital kwalifikujący pacjenta do operacji powinien zapewnić niezbędne badania i konsultacje przed zabiegiem. Nie może przerzucać na lekarza rodzinnego obowiązku wydawania zaświadczenia o zdolności do operacji ani zmuszać pacjenta do prywatnego finansowania badań potrzebnych placówce.

Gdy poradnia odmawia wystawienia skierowania, warto poprosić o wyjaśnienie i odnotowanie decyzji w dokumentacji. Następnie można zwrócić się do kierownika placówki, NFZ albo Rzecznika Praw Pacjenta.

Jak szybko lekarz POZ powinien przyjąć pacjenta? Rejestracja i terminy wizyt w 2026 roku

Czy lekarz rodzinny może zlecić tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny na NFZ?

Kto powinien zlecić badania przed kolejną wizytą u specjalisty?

Jeżeli wyniki są potrzebne specjaliście do prowadzenia leczenia na NFZ, skierowanie powinna wystawić poradnia specjalistyczna.

Czy specjalista może odesłać pacjenta do POZ po morfologię?

Nie powinien tego robić, jeżeli morfologia jest potrzebna do diagnostyki lub terapii prowadzonej przez specjalistę. Rodzaj badania nie zmienia zasady odpowiedzialności za prowadzone leczenie.

Czy lekarz rodzinny musi przepisać badania zalecone przez specjalistę?

Nie. Lekarz POZ odpowiada za własne decyzje i nie ma obowiązku automatycznego przepisywania zaleceń.

Czy specjalista na NFZ może zlecać badania laboratoryjne?

Tak. Powinien zlecić badania niezbędne do rozpoznania, kontroli choroby i dalszego leczenia prowadzonego w poradni.

Czy specjalista powinien zlecić rezonans lub tomografię?

Jeżeli badanie jest potrzebne w leczeniu prowadzonym przez niego na NFZ, powinien wystawić odpowiednie skierowanie zgodnie z zakresem świadczeń.

Czy po każdej wizycie u specjalisty trzeba wracać do POZ po nowe skierowanie?

Nie. Jeżeli leczenie w poradni jest kontynuowane, kolejne wizyty są realizowane na podstawie planu leczenia bez nowego skierowania.

Kiedy potrzebne jest ponowne skierowanie do poradni?

Może być potrzebne po formalnym zakończeniu leczenia albo w przypadku nowego, niezwiązanego problemu zdrowotnego.

Czy prywatny specjalista może zlecić bezpłatne badania na NFZ?

Prywatne zalecenie nie daje automatycznie prawa do bezpłatnego badania. Lekarz POZ może je ocenić, ale nie musi przepisywać zlecenia.

Czy lekarz POZ może uwzględnić zalecenie prywatnego specjalisty?

Tak. Może zapoznać się z dokumentacją i zlecić badanie, jeśli uzna je za zasadne i pozostające w zakresie prowadzonej przez niego opieki.

Czy prywatny lekarz może skierować do szpitala?

Tak. Skierowanie na leczenie szpitalne może wystawić również lekarz przyjmujący prywatnie.

Kto zleca badania przed operacją?

Szpital, który zakwalifikował pacjenta do planowego leczenia, powinien zapewnić badania i konsultacje niezbędne do zabiegu.

Czy szpital może żądać zaświadczenia od lekarza rodzinnego, że pacjent może być operowany?

Rzecznik Praw Pacjenta wskazuje, że odsyłanie pacjenta do POZ wyłącznie po takie zaświadczenie jest nieprawidłowe. O kwalifikacji i bezpieczeństwie zabiegu decyduje zespół szpitala.

Kto powinien omówić wynik badania?

Przede wszystkim lekarz, który je zlecił i potrzebuje wyniku do dalszego postępowania.

Czy POZ może interpretować wyniki od specjalisty?

Tak. Lekarz rodzinny może uwzględniać wyniki i konsultacje innych placówek w całościowej opiece nad pacjentem.

Czy lekarz POZ może odmówić skierowania?

Tak, jeśli nie widzi wskazań lub badanie nie należy do zakresu prowadzonego przez niego leczenia. Powinien wyjaśnić decyzję.

Co zrobić po odmowie specjalisty?

Należy poprosić o uzasadnienie i odnotowanie decyzji w dokumentacji, a następnie zwrócić się do kierownika poradni.

Gdzie można złożyć skargę?

Do kierownika placówki, właściwego oddziału NFZ lub Rzecznika Praw Pacjenta.

Czy onkolog powinien zlecać badania kontrolne?

Tak, jeśli są potrzebne do prowadzenia leczenia onkologicznego albo kontroli jego skuteczności.

Czy pacjent onkologiczny powinien chodzić do POZ po morfologię przed chemioterapią?

Badania wymagane przed leczeniem przeciwnowotworowym powinien zapewnić ośrodek prowadzący terapię.

Czy specjalista może skierować do innego specjalisty?

Może to zrobić, gdy konsultacja jest związana z prowadzonym leczeniem i istnieją wskazania medyczne. Pacjent nie powinien być automatycznie odsyłany w tym celu do POZ.

Sprawdż nasze inne artykuły i poradniki dotyczące postawowej opieki zdrowotnej, kim jest lekarz POZ, na jakie badania może skierować lekarz POZ, jak może Ci pomóc lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, czym zajmuje się lekarz POZ, jak wybrać lekarza POZ, jak się zapisać itd.

Program „Moje Zdrowie” w POZ – jakie badania można wykonać i kto może skorzystać?
Czy lekarz rodzinny może zlecić markery nowotworowe? CEA, CA 125, CA 19-9 i PSA na NFZ
Karta DiLO – czy lekarz rodzinny może ją wystawić i co dzieje się później?
Jakie badania może zlecić lekarz rodzinny na NFZ w 2026 roku? Lista badań dostępnych w POZ
Skierowanie z POZ – kiedy jest potrzebne na badania i do lekarza specjalisty?
Lekarz rodzinny na urlopie i poza miejscem zamieszkania. Gdzie pacjent może otrzymać pomoc?
Opieka koordynowana w POZ w 2026 roku. Jakie badania i konsultacje może otrzymać pacjent?
Wizyta domowa lekarza POZ w 2026 roku. Komu przysługuje i kiedy przychodnia może odmówić?
Teleporada w POZ w 2026 roku. Kiedy wystarczy rozmowa telefoniczna, a kiedy potrzebna jest wizyta osobista?
Czy lekarz rodzinny może skierować na USG? Sprawdź, jakie badania wykona pacjent na NFZ
Badania krwi na raka. Czy morfologia i markery nowotworowe mogą wykryć nowotwór?
Czy lekarz rodzinny może skierować na RTG klatki piersiowej? Czy badanie wykryje raka płuca?
Czy lekarz rodzinny może skierować na PET-CT? Kiedy badanie jest wykonywane na NFZ?
Czy lekarz rodzinny może skierować na biopsję? Jak wygląda badanie i ile czeka się na wynik?
Czy lekarz rodzinny może skierować na scyntygrafię kości? Kiedy badanie wykonuje się na NFZ?

• Artykuł zaktualizowano:

This will close in 0 seconds