Ból gardła jest jedną z najczęstszych dolegliwości i zwykle ma związek z infekcją, a nie chorobą nowotworową. Inaczej należy jednak traktować objaw, który nie ustępuje, szczególnie jeśli towarzyszą mu trudności w połykaniu, ból ucha, guz na szyi, zmiana głosu albo niezamierzona utrata masy ciała. „Rak gardła” to przy tym określenie potoczne – z medycznego punktu widzenia najważniejsze jest ustalenie, w której części gardła rozwinął się nowotwór.
Ból gardła pojawia się podczas przeziębienia, grypy, zapalenia migdałków, refluksu, alergii czy podrażnienia błony śluzowej. W większości przypadków ustępuje wraz z przyczyną, która go wywołała.
Niepokój powinna wzbudzić dolegliwość, która zachowuje się inaczej niż typowa infekcja: nie mija, stopniowo się nasila, występuje głównie po jednej stronie albo towarzyszą jej inne objawy. Szczególnej uwagi wymagają problemy z połykaniem, jednostronny ból ucha, wyczuwalny guz na szyi oraz utrzymująca się zmiana głosu.
Nie oznacza to, że każdy przewlekły ból gardła jest objawem raka. Oznacza natomiast, że dolegliwość utrzymująca się przez ponad trzy tygodnie nie powinna być dalej automatycznie tłumaczona infekcją bez ustalenia jej rzeczywistej przyczyny.
Rak gardła może objawiać się przewlekłym bólem gardła, trudnościami w połykaniu, bólem ucha albo guzem na szyi. Sprawdź, jak wygląda diagnostyka i leczenie.
Rak gardła nie jest jedną chorobą
Gardło jest przewodem łączącym jamę nosową i ustną z przełykiem oraz krtanią. Dzieli się na kilka części, dlatego pod potocznym określeniem „rak gardła” mogą kryć się nowotwory różniące się objawami, czynnikami ryzyka i sposobem leczenia.
Wyróżniamy:
- część nosową gardła, położoną za jamą nosową,
- część ustną gardła, znajdującą się za jamą ustną,
- część krtaniową gardła, położoną najniżej, za krtanią i w pobliżu wejścia do przełyku.
Część ustna gardła obejmuje m.in. migdałki podniebienne, nasadę języka, podniebienie miękkie oraz boczną i tylną ścianę gardła. W nowotworach tej okolicy zakażenie HPV odgrywa szczególnie ważną rolę.
Część nosowa gardła jest natomiast odrębną lokalizacją, w której istotną rolę może odgrywać wirus Epsteina-Barr. Nowotwory dolnej części gardła są silniej związane z paleniem tytoniu i spożywaniem alkoholu.
Dlatego pacjent, który słyszy określenie „rak gardła”, powinien przede wszystkim zapytać, gdzie dokładnie znajduje się guz. Sama potoczna nazwa nie wystarcza, aby właściwie opisać chorobę.
Jakie są objawy raka gardła?
Objawy zależą od miejsca powstania nowotworu, jego wielkości i zasięgu. Początkowo mogą być mało charakterystyczne i przypominać infekcję, refluks albo inne częste choroby laryngologiczne.
Do dolegliwości wymagających wyjaśnienia należą:
- ból gardła, który nie ustępuje,
- ból lub trudności podczas połykania,
- uczucie przeszkody albo obecności ciała obcego w gardle,
- jednostronny ból ucha bez uchwytnej choroby ucha,
- guz lub powiększony węzeł chłonny na szyi,
- guzek albo zmiana w tylnej części jamy ustnej lub gardła,
- zmiana głosu albo utrzymująca się chrypka,
- problemy z otwieraniem ust,
- ograniczenie ruchomości języka,
- krztuszenie się podczas jedzenia lub picia,
- odkrztuszanie krwi albo krwista wydzielina,
- jednostronna niedrożność nosa lub nawracające krwawienia z nosa,
- pogorszenie słuchu, uczucie zatkania ucha lub szumy uszne,
- niezamierzona utrata masy ciała.
Żaden z tych objawów sam w sobie nie oznacza nowotworu. Znacznie częściej ich przyczyną są choroby łagodne. Istotne jest jednak, czy dolegliwość ustępuje, czy przeciwnie – utrzymuje się, nasila albo pojawia się ponownie.
Kiedy ból gardła powinien niepokoić?
Najczęstsza przyczyna bólu gardła to infekcja. Towarzyszą jej zwykle katar, kaszel, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych albo ogólne rozbicie. Dolegliwości powinny jednak stopniowo ustępować.
Konsultacji wymaga ból gardła, który utrzymuje się przez ponad trzy tygodnie, zwłaszcza jeśli jest jednostronny i nie ma wyraźnego związku z infekcją.
Niepokojące jest również współwystępowanie bólu gardła z:
- trudnościami lub bólem podczas połykania,
- jednostronnym bólem ucha,
- guzem na szyi,
- zmianą głosu,
- widocznym guzkiem w gardle,
- krwawieniem,
- postępującym chudnięciem.
Nie warto przez kolejne tygodnie przyjmować samodzielnie leków na infekcję, jeśli objaw nie ustępuje. Długotrwałe leczenie bez ustalonego rozpoznania może opóźnić właściwą diagnostykę.
Objawy zależą od części gardła
Określenie dokładnej lokalizacji guza pomaga zrozumieć, dlaczego u jednego pacjenta pierwszym objawem jest ból gardła, a u innego zatkany nos, pogorszenie słuchu albo guz na szyi.
Rak części ustnej gardła
Nowotwór może rozwinąć się m.in. w migdałku podniebiennym, nasadzie języka, podniebieniu miękkim albo na ścianie gardła.
Możliwe objawy to utrzymujący się ból gardła, ból przy połykaniu, uczucie przeszkody, jednostronny ból ucha, trudności z otwieraniem ust, ograniczenie ruchomości języka albo guzek widoczny w gardle.
Pierwszym zauważonym objawem może być również guz na szyi. Dotyczy to m.in. części nowotworów związanych z HPV, w których niewielka zmiana pierwotna w migdałku lub nasadzie języka może przez dłuższy czas nie powodować wyraźnych dolegliwości.
Rak części nosowej gardła
Część nosowa gardła znajduje się głęboko za jamą nosową, dlatego rozwijająca się tam zmiana nie jest widoczna podczas zwykłego oglądania gardła.
Objawami mogą być jednostronna niedrożność nosa, nawracające krwawienia lub krwista wydzielina z nosa, pogorszenie słuchu, szumy uszne, uczucie zatkania ucha albo nawracające zapalenie ucha środkowego.
W bardziej zaawansowanej chorobie mogą pojawić się bóle głowy, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie lub drętwienie części twarzy. Częstym pierwszym sygnałem bywa również powiększony węzeł chłonny na szyi.
Rak części krtaniowej gardła
Część krtaniowa gardła znajduje się w dolnym odcinku gardła, za krtanią i w pobliżu wejścia do przełyku. Nowotwory tej okolicy mogą długo rozwijać się bez bardzo charakterystycznych objawów.
Uwagę powinny zwrócić narastające trudności w połykaniu, ból podczas przełykania, uczucie przeszkody, ból promieniujący do ucha, zmiana głosu, krztuszenie się oraz guz na szyi.
Ze względu na położenie guza pacjent może długo uważać, że przyczyną problemu jest refluks, infekcja albo choroba przełyku.
Czy rak gardła boli?
Może powodować ból, ale nie musi. Brak silnych dolegliwości nie wyklucza rozwijającego się nowotworu.
Wczesna zmiana może dawać jedynie uczucie dyskomfortu, obecności ciała obcego albo niewielką trudność podczas połykania. U części pacjentów pierwszym zauważonym sygnałem jest guz na szyi, podczas gdy sam nowotwór w gardle nie powoduje jeszcze wyraźnego bólu.
Dolegliwości bólowe mogą pojawiać się dopiero wtedy, gdy guz nacieka głębiej położone tkanki lub utrudnia przechodzenie pokarmu.
Dlatego w ocenie objawu znaczenie ma nie tylko jego nasilenie. Łagodna, ale utrzymująca się przez kilka tygodni dolegliwość również wymaga sprawdzenia.
Dlaczego ból ucha może mieć przyczynę w gardle?
Ból ucha kojarzy się najczęściej z zapaleniem ucha, ale nie zawsze jego źródło znajduje się w samym uchu. Struktury gardła i ucha są częściowo unerwione przez te same nerwy. Z tego powodu ból powstający w gardle może być odczuwany jako dolegliwość w uchu. Nazywa się to bólem rzutowanym.
Szczególnej uwagi wymaga jednostronny ból ucha, który utrzymuje się mimo prawidłowego wyniku badania ucha. Jeśli towarzyszą mu ból gardła, problemy z połykaniem, zmiana głosu albo guz na szyi, pacjent powinien zostać zbadany przez laryngologa.
Nie oznacza to, że każda otalgia, czyli ból ucha, wskazuje na nowotwór. Jest to jednak objaw, którego nie należy długo leczyć wyłącznie przeciwbólowo bez ustalenia przyczyny.
Guz na szyi może być pierwszym objawem
Powiększone węzły chłonne bardzo często towarzyszą infekcjom gardła, jamy ustnej i zębów. Po ustąpieniu zakażenia powinny się jednak zmniejszyć.
W przypadku nowotworów gardła guz na szyi może oznaczać zajęcie regionalnych węzłów chłonnych. Niekiedy jest pierwszym objawem zauważonym przez pacjenta, zwłaszcza gdy guz pierwotny znajduje się w trudno dostępnym miejscu i początkowo nie powoduje wyraźnych dolegliwości.
Konsultacji wymaga nowy guzek na szyi, który:
- nie ustępuje,
- stopniowo się powiększa,
- pojawił się bez wyraźnej infekcji,
- jest twardy,
- ma ograniczoną przesuwalność,
- nie boli, ale pozostaje wyczuwalny.
Lekarz może zlecić USG szyi, a następnie biopsję cienkoigłową albo inne pobranie materiału. Samo badanie palpacyjne nie pozwala ustalić charakteru guzka.
HPV a rak gardła – związek dotyczy przede wszystkim jednej lokalizacji
Zakażenie HPV odgrywa ważną rolę w rozwoju raka części ustnej gardła, obejmującej m.in. migdałki podniebienne i nasadę języka. Związek dotyczy przede wszystkim typów wirusa o wysokim potencjale onkogennym, szczególnie HPV-16.
Nie oznacza to, że każdy rak gardła jest spowodowany HPV. Zakażenie nie odgrywa takiej samej roli w nowotworach części nosowej i krtaniowej gardła. Nie wszystkie nowotwory części ustnej gardła są również HPV-zależne.
W materiale pobranym z guza patomorfolog może ocenić ekspresję białka p16. W określonym kontekście klinicznym wynik ten jest wykorzystywany jako marker związku nowotworu z HPV. p16 i bezpośrednie badanie HPV nie są jednak pojęciami tożsamymi.
Status HPV lub p16 ma znaczenie dla klasyfikacji raka części ustnej gardła i oceny rokowania. Nie powinien być natomiast samodzielnie interpretowany jako wskazanie do mniej intensywnego leczenia.
→ Rak części ustnej gardła i HPV – co warto wiedzieć?
→ HPV i p16 w nowotworach głowy i szyi – co oznacza wynik?
Wirus Epsteina-Barr a rak części nosowej gardła
Wirus Epsteina-Barr, czyli EBV, jest kojarzony przede wszystkim z mononukleozą zakaźną, ale ma również związek z częścią nowotworów. Jednym z nich jest rak części nosowej gardła.
Znaczenie EBV nie jest jednak takie samo we wszystkich typach histologicznych i we wszystkich regionach świata. Samo przebycie zakażenia nie oznacza, że dana osoba zachoruje na nowotwór. Zakażenie EBV jest bardzo powszechne, natomiast rak części nosowej gardła pozostaje chorobą rzadką.
W diagnostyce tej lokalizacji lekarze mogą w określonych sytuacjach wykorzystywać badania związane z EBV. Wyniki tych badań trzeba oceniać w połączeniu z wynikiem badania histopatologicznego, obrazem guza i pozostałymi badaniami.
Jakie są czynniki ryzyka raka gardła?
Czynniki ryzyka zależą od części gardła, w której rozwija się nowotwór.
W przypadku wielu raków części ustnej i krtaniowej gardła istotne znaczenie mają palenie tytoniu i spożywanie alkoholu. Szczególnie niekorzystne jest łączne działanie obu czynników.
Ryzyko wiąże się nie tylko z papierosami, ale również z innymi formami tytoniu. Zaprzestanie palenia ma znaczenie zarówno w profilaktyce, jak i po rozpoznaniu choroby, ponieważ może zmniejszać ryzyko powikłań, kolejnych nowotworów oraz problemów z leczeniem.
W raku części ustnej gardła ważnym czynnikiem jest zakażenie onkogennym HPV. Z kolei w części nowotworów nosogardła znaczenie ma EBV, a także predyspozycje genetyczne i czynniki związane z pochodzeniem geograficznym.
Obecność czynnika ryzyka nie oznacza, że choroba na pewno się rozwinie. Jego brak również nie pozwala całkowicie wykluczyć nowotworu.
Jak diagnozuje się raka gardła?
Diagnostyka rozpoczyna się od rozmowy z pacjentem. Lekarz pyta o rodzaj dolegliwości, czas ich trwania, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, wcześniejsze choroby oraz inne informacje mogące mieć znaczenie.
Następnie bada jamę ustną, gardło i szyję. Ocenia również węzły chłonne.
Duża część gardła znajduje się poza zasięgiem zwykłego oglądania. Dlatego ważnym badaniem jest endoskopia, najczęściej wykonywana za pomocą cienkiego, giętkiego endoskopu wprowadzanego przez nos. Pozwala obejrzeć nosogardło, część ustną i krtaniową gardła oraz krtań.
Badanie trwa krótko i zwykle jest wykonywane w warunkach ambulatoryjnych. Przed jego rozpoczęciem lekarz może zastosować miejscowy środek znieczulający i obkurczający błonę śluzową nosa. Pacjent może odczuwać dyskomfort, ale badanie nie wymaga wykonywania cięcia.
Jeżeli lekarz zauważy podejrzaną zmianę, konieczne jest pobranie materiału do badania histopatologicznego. Biopsja może zostać wykonana podczas bardziej szczegółowego badania endoskopowego, niekiedy w znieczuleniu ogólnym.
To badanie histopatologiczne pozwala potwierdzić albo wykluczyć nowotwór i określić jego typ. Sam obraz endoskopowy lub wynik tomografii nie wystarczają do ostatecznego rozpoznania.
Jak bada się guz na szyi?
Jeżeli pacjent zgłasza się z powiększonym węzłem chłonnym lub guzkiem na szyi, lekarz może zlecić USG. Badanie pozwala ocenić wielkość, budowę i położenie zmiany.
Kolejnym krokiem może być biopsja cienkoigłowa, podczas której pobiera się komórki do oceny, albo biopsja gruboigłowa umożliwiająca uzyskanie większego fragmentu materiału. Wybór metody zależy od charakteru i lokalizacji zmiany.
Jeśli w węźle chłonnym zostaną znalezione komórki raka, a miejsce powstania guza nie jest jeszcze znane, rozpoczyna się poszukiwanie ogniska pierwotnego. Obejmuje ono dokładne badanie gardła, endoskopię i obrazowanie.
W przypadku raka płaskonabłonkowego węzła chłonnego ocena HPV lub p16 może pomóc skierować poszukiwania w stronę części ustnej gardła.
Po co wykonuje się TK, MR i PET-CT?
Badania obrazowe pomagają określić wielkość guza, jego stosunek do sąsiednich struktur oraz stan węzłów chłonnych. Służą również do oceny, czy choroba rozprzestrzeniła się poza obszar głowy i szyi.
Tomografia komputerowa dobrze pokazuje wiele struktur szyi, kości oraz węzły chłonne. Rezonans magnetyczny może dokładniej obrazować tkanki miękkie, podstawę czaszki, nerwy i rozległość naciekania w niektórych lokalizacjach.
PET-CT jest wykonywane u wybranych pacjentów, zwłaszcza gdy trzeba poszukiwać przerzutów, ocenić rozległość choroby albo odnaleźć niewidoczne dotąd ognisko pierwotne.
Nie każdy pacjent potrzebuje wszystkich tych badań. Ich zakres zależy od lokalizacji guza, wyniku biopsji i zaawansowania choroby.
→ Diagnostyka nowotworów głowy i szyi krok po kroku
→ Rezonans magnetyczny (MRI) – jak wygląda badanie, co wykrywa i jak się do niego przygotować?
Jak określa się zaawansowanie raka gardła?
Po potwierdzeniu nowotworu lekarze ustalają jego zasięg. Oceniają cechy guza pierwotnego, regionalne węzły chłonne oraz obecność albo brak przerzutów odległych.
Informacje te opisuje klasyfikacja TNM. Dokładne zasady różnią się w zależności od części gardła, w której rozwinęła się choroba.
W raku części ustnej gardła odrębnie klasyfikuje się nowotwory p16-dodatnie i p16-ujemne. Z tego powodu podobna wielkość guza i podobny obraz węzłów chłonnych mogą prowadzić do innego przypisania stadium choroby.
Nie należy więc porównywać numeru stadium raka HPV-zależnego z numerem stadium nowotworu niezwiązanego z HPV bez uwzględnienia różnic między systemami klasyfikacji.
→ Klasyfikacja TNM – jak ją rozumieć?
Jak leczy się raka gardła?
Nie istnieje jeden schemat leczenia wszystkich nowotworów określanych jako „rak gardła”. Postępowanie zależy od dokładnej lokalizacji, zaawansowania choroby, stanu węzłów chłonnych, wyniku histopatologicznego, możliwości zachowania ważnych funkcji oraz ogólnego stanu pacjenta.
W leczeniu wykorzystuje się chirurgię, radioterapię, jednoczasową radiochemioterapię oraz leczenie systemowe. W chorobie nawrotowej lub przerzutowej u części pacjentów stosuje się także immunoterapię.
Leczenie raka części ustnej gardła
We wczesnych stadiach możliwe jest leczenie operacyjne albo radioterapia. Wybór zależy m.in. od położenia guza, możliwości jego usunięcia oraz przewidywanego wpływu terapii na mowę i połykanie.
W wybranych przypadkach stosuje się zabiegi przez jamę ustną, w tym chirurgię endoskopową lub robotyczną. Operacja może obejmować również leczenie węzłów chłonnych szyi.
W bardziej zaawansowanej chorobie często potrzebne jest leczenie skojarzone. Może to być operacja uzupełniona radioterapią lub radiochemioterapią albo pierwotna jednoczasowa radiochemioterapia.
Dodatni wynik p16 lub HPV nie oznacza automatycznie, że można bezpiecznie zmniejszyć intensywność leczenia. Strategie deeskalacji są oceniane w badaniach klinicznych i nie powinny być stosowane wyłącznie na podstawie jednego markera.
Leczenie raka części nosowej gardła
Ze względu na głębokie położenie nosogardła i bliskość ważnych struktur podstawową metodą leczenia jest zwykle radioterapia. W bardziej zaawansowanej chorobie łączy się ją z chemioterapią.
Chirurgia ma w tej lokalizacji mniejsze znaczenie niż w wielu innych nowotworach głowy i szyi. Może być rozważana w wybranych sytuacjach, np. przy nawrocie ograniczonym do określonego obszaru.
Leczenie raka części krtaniowej gardła
Leczenie może obejmować operację, radioterapię albo radiochemioterapię. Wybór zależy od rozległości guza i możliwości zachowania krtani oraz prawidłowego połykania.
Przy bardziej zaawansowanej chorobie konieczne może być rozległe leczenie operacyjne obejmujące część gardła, a niekiedy także krtań. U innych pacjentów można zastosować leczenie oparte na radioterapii i chemioterapii, którego celem jest zachowanie narządu.
Zachowanie krtani nie zawsze oznacza jednak pełne zachowanie jej funkcji. Dlatego przy wyborze terapii lekarze biorą pod uwagę nie tylko możliwość usunięcia lub zniszczenia guza, ale również późniejsze bezpieczeństwo połykania, oddychania i mówienia.
Leczenie to także ochrona mowy i połykania
Gardło uczestniczy w oddychaniu, mówieniu i połykaniu. Zarówno sam nowotwór, jak i jego leczenie mogą wpływać na każdą z tych funkcji.
Pacjent może potrzebować wsparcia dietetyka, logopedy, fizjoterapeuty, stomatologa i psychoonkologa. W niektórych przypadkach jeszcze przed rozpoczęciem terapii warto przeprowadzić ocenę połykania oraz stanu odżywienia.
Radioterapia i radiochemioterapia mogą powodować ból błony śluzowej, suchość w jamie ustnej, zaburzenia smaku, problemy z połykaniem oraz utratę masy ciała. Wczesne zgłaszanie tych dolegliwości pozwala szybciej włączyć odpowiednie leczenie i wsparcie żywieniowe.
Jeśli planowana jest radioterapia okolicy jamy ustnej i gardła, ważna jest również wcześniejsza ocena stomatologiczna. Nieleczone stany zapalne zębów i przyzębia mogą zwiększać ryzyko powikłań podczas terapii.
Rehabilitacja nie jest dodatkiem podejmowanym dopiero po zakończeniu leczenia. Powinna być uwzględniona już podczas planowania całej terapii.
Kiedy potrzebna jest pilna pomoc?
Nie każdy ból gardła wymaga natychmiastowej wizyty na szpitalnym oddziale ratunkowym. Pilnej pomocy wymagają jednak objawy mogące wskazywać na zagrożenie drożności dróg oddechowych albo znaczne utrudnienie połykania.
Należy pilnie zgłosić się po pomoc, jeśli pojawią się:
- narastające problemy z oddychaniem,
- niemożność przełykania śliny,
- gwałtownie narastający obrzęk szyi lub gardła,
- obfite krwawienie z jamy ustnej albo gardła,
- krztuszenie się i duszność,
- znaczne osłabienie lub odwodnienie związane z niemożnością jedzenia i picia.
Objawy te mogą mieć również przyczyny inne niż nowotwór, ale wymagają szybkiej oceny.
Do kogo zgłosić się z utrzymującym się bólem gardła?
Pierwszym krokiem może być konsultacja z lekarzem POZ lub laryngologiem. Jeżeli dolegliwości utrzymują się, są jednostronne albo towarzyszy im guz na szyi, wskazana jest dokładna ocena laryngologiczna.
Nie należy odkładać wizyty tylko dlatego, że ból jest niewielki lub pojawia się okresowo. Znaczenie ma powtarzalność objawu oraz czas jego trwania.
Warto zgłosić się do lekarza, gdy:
- ból gardła trwa ponad trzy tygodnie,
- pojawia się ból podczas połykania,
- pokarm zatrzymuje się lub przechodzi z trudnością,
- jednostronnie boli ucho, mimo że badanie ucha nie wykazuje przyczyny,
- na szyi pojawił się guz,
- utrzymuje się zmiana głosu,
- występuje jednostronna niedrożność nosa albo krwista wydzielina,
- dochodzi do niezamierzonej utraty masy ciała.
Konsultacja nie oznacza jeszcze podejrzenia raka. Pozwala natomiast wyjaśnić przyczynę dolegliwości i nie przeoczyć choroby, która wymaga leczenia.
O co zapytać po rozpoznaniu?
Samo określenie „rak gardła” mówi zbyt mało, aby zrozumieć rozpoznanie. W rozmowie z lekarzem warto zapytać:
- W której części gardła znajduje się guz?
- Jaki jest typ histologiczny nowotworu?
- Jakie jest stadium choroby?
- Czy zajęte są węzły chłonne?
- Czy wykonano badania p16 lub HPV i jakie mają znaczenie?
- Czy w przypadku raka nosogardła oceniano związek z EBV?
- Jakie są możliwe metody leczenia?
- Jak terapia może wpłynąć na mowę, połykanie i odżywianie?
- Czy przed leczeniem potrzebna jest konsultacja stomatologiczna, dietetyczna albo logopedyczna?
- Czy po terapii konieczna będzie rehabilitacja?
Odpowiedzi na te pytania dają znacznie pełniejszy obraz sytuacji niż sama nazwa „rak gardła”.
FAQ: rak gardła
Jakie są pierwsze objawy raka gardła?
Mogą obejmować utrzymujący się ból gardła, trudności albo ból podczas połykania, uczucie przeszkody, jednostronny ból ucha, zmianę głosu oraz guz na szyi. Objawy zależą od dokładnej lokalizacji nowotworu.
Czy rak gardła boli?
Może powodować ból, ale nie zawsze jest on pierwszym objawem. Choroba może początkowo objawiać się niewielkim dyskomfortem, trudnością w połykaniu albo niebolesnym guzem na szyi.
Jak długo może boleć gardło przy nowotworze?
Nie ma jednego charakterystycznego czasu ani rodzaju bólu. Objaw utrzymujący się przez ponad trzy tygodnie, szczególnie jednostronny albo współistniejący z guzem szyi, bólem ucha czy problemami z połykaniem, wymaga oceny lekarskiej.
Czy jednostronny ból gardła jest niebezpieczny?
Najczęściej ma przyczynę inną niż rak. Jeśli jednak utrzymuje się, nasila lub towarzyszy mu jednostronny ból ucha, guz na szyi albo trudności w połykaniu, powinien zostać zbadany przez laryngologa.
Czy guz na szyi może być pierwszym objawem?
Tak. W niektórych nowotworach głowy i szyi powiększony węzeł chłonny jest jednym z pierwszych zauważonych objawów, nawet jeśli guz pierwotny w gardle jest niewielki.
Czy HPV powoduje raka gardła?
HPV, szczególnie HPV-16, ma dobrze udokumentowany związek przede wszystkim z rakiem części ustnej gardła, w tym migdałków podniebiennych i nasady języka. Nie każdy rak gardła jest HPV-zależny.
Czy rak gardła i rak krtani to to samo?
Nie. Krtań i gardło są odrębnymi strukturami anatomicznymi. Nowotwory tych lokalizacji różnią się objawami, sposobem klasyfikacji i możliwościami leczenia.
Czy rak gardła można zobaczyć podczas zwykłego badania?
Nie zawsze. Część gardła znajduje się poza zasięgiem zwykłego oglądania jamy ustnej. Dlatego często potrzebne jest badanie cienkim endoskopem wprowadzanym przez nos.
Czy badanie endoskopowe gardła boli?
Najczęściej powoduje niewielki dyskomfort, łzawienie albo odruch przełykania, ale trwa krótko. Lekarz może wcześniej zastosować miejscowy środek znieczulający błonę śluzową nosa i gardła.
Czy rak gardła zawsze wymaga operacji?
Nie. W zależności od lokalizacji i zaawansowania stosuje się chirurgię, radioterapię, radiochemioterapię albo leczenie systemowe. W raku części nosowej gardła podstawą leczenia jest zwykle radioterapia, często połączona z chemioterapią.
Czy rak gardła jest wyleczalny?
Możliwość wyleczenia zależy od lokalizacji, typu nowotworu, jego zaawansowania, stanu węzłów chłonnych, biologii guza i kondycji pacjenta. Wczesne rozpoznanie zwykle zwiększa możliwości skutecznego leczenia.
• Artykuł zaktualizowano: