Neoadjuwantowe zastosowanie trastuzumabu derukstekanu w leczeniu ryzyka wczesnego raka piersi HER2-dodatniego

Rak piersi HER2-dodatni stanowi około 15–20 proc. wszystkich przypadków raka piersi i charakteryzuje się agresywnym przebiegiem klinicznym oraz wysokim ryzykiem nawrotu choroby, szczególnie w stadiach II–III. Wprowadzenie terapii ukierunkowanych na receptor HER2 — w tym trastuzumabu, pertuzumabu oraz koniugatów przeciwciało-lek (antibody–drug conjugates, ADC) — istotnie poprawiło rokowanie tej grupy pacjentek. Mimo to, u chorych z wysokim ryzykiem, uzyskanie całkowitej odpowiedzi patologicznej (pCR) po leczeniu neoadjuwantowym pozostaje kluczowym czynnikiem prognostycznym, determinującym długoterminowe przeżycie.

Neoadjuwantowe zastosowanie trastuzumabu derukstekanu (T-DXd) w leczeniu wysokiego ryzyka wczesnego raka piersi HER2-dodatniego — nowe dane z badania DESTINY-Breast11 i znaczenie decyzji FDA

Trastuzumab derukstekan (T-DXd, Enhertu) jest koniugatem przeciwciało-lek, w którym humanizowane przeciwciało anty-HER2 jest połączone z inhibitorem topoizomerazy I poprzez stabilne łącze umożliwiające kontrolowane uwalnianie cytotoksycznego składnika. Mechanizm działania obejmuje nie tylko selektywne niszczenie komórek HER2-dodatnich, ale także efekt „bystander killing”, czyli zabijanie sąsiednich komórek nowotworowych o niskiej ekspresji HER2, co może mieć szczególne znaczenie w kontekście heterogenności nowotworu.

DESTINY-Breast11 (NCT05113251) to wieloośrodkowe, randomizowane, otwarte badanie III fazy, w którym porównano trzy strategie leczenia neoadjuwantowego u 927 pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub zapalnym rakiem piersi HER2-dodatnim wczesnego stadium (II/III). Pacjentki losowo przydzielono do jednej z trzech grup:

  1. T-DXd w monoterapii (8 cykli),
  2. T-DXd (4 cykle) → THP (4 cykle),
  3. standard ddAC (doksorubicyna + cyklofosfamid) → THP (4 cykle).

Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był odsetek całkowitej odpowiedzi patologicznej (pCR), a drugorzędowe obejmowały przeżycie wolne od zdarzeń (EFS), inwazyjne przeżycie wolne od choroby (iDFS), całkowite przeżycie (OS) oraz bezpieczeństwo.

Wyniki wskazały na istotnie wyższy odsetek pCR w ramieniu T-DXd → THP w porównaniu z ramieniem kontrolnym (ddAC → THP). Ponadto zaobserwowano wczesną, korzystną tendencję w zakresie EFS, sugerującą potencjalne wydłużenie okresu bez nawrotu choroby. Profil bezpieczeństwa był zgodny z wcześniej znanym dla T-DXd, a częstość występowania śródmiąższowej choroby płuc (ILD) ocenionej przez niezależny komitet była porównywalna między grupami.

Na podstawie uzyskanych danych FDA zaakceptowała wniosek sBLA, a decyzja rejestracyjna ma zostać podjęta do 18 maja 2026 roku.

Uzyskanie całkowitej odpowiedzi patologicznej w leczeniu przedoperacyjnym jest silnym markerem prognostycznym w raku piersi HER2-dodatnim, bezpośrednio korelującym z ryzykiem nawrotu i długoterminowym przeżyciem. Włączenie T-DXd w schemat neoadjuwantowy może nie tylko zwiększyć odsetek pacjentek osiągających pCR, lecz również umożliwić ograniczenie ekspozycji na antracykliny, co ma znaczenie w kontekście toksyczności kardiologicznej i hematologicznej.

Jeżeli FDA wyda pozytywną decyzję rejestracyjną, trastuzumab derukstekan w połączeniu sekwencyjnym z THP może stać się nowym standardem leczenia neoadjuwantowego dla pacjentek z HER2-dodatnim rakiem piersi o wysokim ryzyku nawrotu. Oznaczałoby to kolejny postęp w kierunku indywidualizacji terapii oraz dalszego zwiększenia odsetka wyleczeń w tej grupie chorych.

ESMO: Trastuzumab deruxtecan może zmienić standard leczenia raka piersi HER2+

Pytania i odpowiedzi

Czym jest trastuzumab derukstekan (T-DXd)?
T-DXd (Enhertu) to koniugat przeciwciało-lek łączący trastuzumab z inhibitorem topoizomerazy I. Działa selektywnie na komórki HER2-dodatnie, a dodatkowo wykazuje efekt cytotoksyczny wobec sąsiednich komórek nowotworowych o niskiej ekspresji HER2.

Czym różni się T-DXd od standardowych terapii HER2-dodatniego raka piersi?
W przeciwieństwie do klasycznych przeciwciał (trastuzumab, pertuzumab), T-DXd przenosi do komórki nowotworowej cytotoksyczny lek, dzięki czemu działa nie tylko na komórki o wysokiej ekspresji HER2, ale również na komórki z niskim poziomem tego receptora.

Co wykazało badanie DESTINY-Breast11?
Badanie wykazało istotnie wyższy odsetek całkowitej odpowiedzi patologicznej (pCR) w grupie pacjentek leczonych schematem T-DXd → THP w porównaniu ze standardowym leczeniem ddAC → THP oraz wczesną tendencję do poprawy przeżycia wolnego od zdarzeń (EFS).

Dlaczego pCR jest tak ważnym wskaźnikiem w raku piersi?
Uzyskanie całkowitej odpowiedzi patologicznej po leczeniu neoadjuwantowym koreluje z mniejszym ryzykiem nawrotu i lepszym rokowaniem długoterminowym, stanowiąc pośredni marker skuteczności leczenia.

Czy T-DXd może zastąpić antracykliny w leczeniu przedoperacyjnym?
Dane z DESTINY-Breast11 sugerują, że T-DXd może być skuteczną i potencjalnie bezpieczniejszą alternatywą dla schematów opartych na antracyklinach w grupie pacjentek z wysokim ryzykiem HER2-dodatniego raka piersi.

Kiedy spodziewana jest decyzja FDA?
Termin decyzji w ramach ustawy PDUFA został wyznaczony na 18 maja 2026 roku.

Rak piersi nie zawsze reaguje na immunoterapię. Wyjątkiem jest potrójnie ujemny – z bardzo dobrym skutkiem

Kiedy mammografia a kiedy USG? Rak piersi – profilaktyka, badania i nowoczesna diagnostyka