HPV dotyczy również mężczyzn. Zakażenie najczęściej nie wywołuje żadnych objawów i zwykle ustępuje samoistnie. Jeżeli jednak onkogenny typ wirusa utrzymuje się przez długi czas, może po latach uczestniczyć w rozwoju nowotworu. U mężczyzn HPV jest związany m.in. z rakiem części ustnej gardła – zwłaszcza migdałków podniebiennych i nasady języka – a także z rakiem prącia i odbytu. Profilaktyka HPV nie jest więc wyłącznie sprawą kobiet. Szczepienia dotyczą zarówno dziewcząt, jak i chłopców.
HPV, czyli wirus brodawczaka ludzkiego, przez wiele lat był kojarzony przede wszystkim z rakiem szyjki macicy. To skojarzenie jest zrozumiałe, ale może prowadzić do błędnego przekonania, że zakażenie dotyczy wyłącznie kobiet. Mężczyźni również zakażają się HPV. Mogą przekazywać wirusa innym osobom, ale przede wszystkim sami mogą rozwinąć choroby wynikające z zakażenia.
W przypadku nowotworów głowy i szyi największe znaczenie ma związek HPV z rakiem części ustnej gardła. Nowotwory tej lokalizacji występują częściej u mężczyzn niż u kobiet.
HPV u mężczyzn – zakażenie, objawy i ryzyko nowotworów. HPV dotyczy również mężczyzn. Wyjaśniamy, jakie są objawy zakażenia, jak HPV wiąże się z rakiem gardła, migdałka i nasady języka oraz dlaczego warto szczepić chłopców.
HPV to nie jeden wirus
HPV obejmuje dużą grupę wirusów. Poszczególne typy różnią się potencjałem wywoływania chorób.
Niektóre, nazywane typami niskiego ryzyka, odpowiadają przede wszystkim za brodawki i kłykciny. Inne określa się jako typy wysokiego ryzyka albo typy onkogenne, ponieważ przetrwałe zakażenie może zwiększać ryzyko rozwoju nowotworu.
W nowotworach części ustnej gardła szczególne znaczenie ma HPV typu 16. Związek HPV16 z tym nowotworem jest dobrze potwierdzony. cancer.gov
Kontakt z wirusem nie oznacza jednak, że rozwinie się choroba nowotworowa. Zakażenie jest bardzo częste, natomiast rak pozostaje jego stosunkowo rzadkim następstwem.
Jak mężczyzna może zakazić się HPV?
HPV przenosi się przez bezpośredni kontakt skóry i błon śluzowych, przede wszystkim podczas aktywności seksualnej.
Do zakażenia może dojść podczas kontaktów:
- waginalnych,
- analnych,
- oralnych,
- intymnych bez pełnego stosunku.
Osoba zakażona może przekazywać wirusa także wtedy, gdy nie ma żadnych objawów. Do kontaktu z HPV może dojść również w relacji z jednym partnerem. STI
Zakażenie może obejmować narządy płciowe, okolicę odbytu oraz jamę ustną i gardło. W przypadku HPV części ustnej gardła znaczenie ma m.in. kontakt oralny, ale na podstawie późniejszego rozpoznania nie da się odtworzyć dokładnej drogi ani momentu transmisji.
Czy HPV u mężczyzny daje objawy?
Najczęściej nie.
Mężczyzna może mieć HPV i nie odczuwać bólu, nie widzieć żadnych zmian na skórze i nie mieć dolegliwości ze strony gardła.
Większość zakażeń jest opanowywana przez układ odpornościowy. Problem może powstać, gdy zakażenie typem wysokiego ryzyka nie ustępuje i utrzymuje się przez długi czas.
Bezobjawowy przebieg oznacza również, że mężczyzna często nie wie:
- czy miał kontakt z HPV,
- kiedy mogło dojść do zakażenia,
- czy organizm już wyeliminował wirusa,
- czy nadal może go przekazywać.
Brak objawów nie dowodzi więc, że dana osoba nigdy nie była zakażona.
Brodawki a nowotwór – to nie to samo
Niektóre typy HPV mogą powodować brodawki lub kłykciny w okolicy narządów płciowych i odbytu. Najczęściej odpowiadają za nie typy wirusa zaliczane do niskiego ryzyka onkologicznego.
Nowotwory są związane przede wszystkim z przetrwałym zakażeniem określonymi typami wysokiego ryzyka.
Obecność brodawek nie oznacza zatem, że mężczyzna ma raka albo że jest szczególnie zagrożony rakiem gardła. Widoczna zmiana powinna jednak zostać oceniona przez lekarza, ponieważ nie każdą zmianę skórną można prawidłowo rozpoznać samodzielnie.
Czy HPV jest częstszy u mężczyzn?
W przypadku zakażeń jamy ustnej i gardła obserwuje się wyraźną różnicę między płciami.
Badania populacyjne prowadzone w Stanach Zjednoczonych wskazują, że oralne zakażenia HPV oraz HPV-zależne nowotwory części ustnej gardła występują kilka razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. cancer.gov
Wartości pochodzących z badań amerykańskich nie należy bezpośrednio przenosić na populację Polski. Pokazują jednak ważne zjawisko: HPV-zależny rak części ustnej gardła nie jest marginalnym problemem zdrowotnym mężczyzn.
Na różnice między płciami mogą wpływać m.in. częstość zakażeń jamy ustnej, odpowiedź immunologiczna oraz zachowania związane z ekspozycją na wirusa.
HPV i rak gardła u mężczyzn
Potoczne określenie „rak gardła” obejmuje kilka różnych chorób. W kontekście HPV najważniejszy jest rak części ustnej gardła, czyli obszaru znajdującego się za jamą ustną.
Obejmuje on m.in.:
- migdałki podniebienne,
- nasadę, czyli tylną część języka,
- podniebienie miękkie,
- boczne i tylną ścianę gardła.
HPV nie odgrywa takiej samej roli we wszystkich rakach głowy i szyi. Najsilniejszy związek dotyczy właśnie płaskonabłonkowych raków części ustnej gardła, przede wszystkim nowotworów migdałków i nasady języka.
Nie należy więc automatycznie uznawać każdego raka jamy ustnej, krtani czy gardła za chorobę HPV-zależną.
→ HPV a nowotwory głowy i szyi – które nowotwory są związane z wirusem?
Czy rak języka może być związany z HPV?
To zależy od miejsca, w którym powstał.
Przednia, ruchoma część języka należy do jamy ustnej. Nasada języka znajduje się głębiej i jest częścią ustną gardła.
HPV ma szczególne znaczenie właśnie w rakach nasady języka. Określenie „rak języka” jest więc zbyt ogólne, aby na jego podstawie ocenić związek choroby z wirusem.
Pacjent powinien sprawdzić w dokumentacji, czy nowotwór rozwinął się w ruchomej części języka, czy w jego nasadzie.
HPV może prowadzić do raka wiele lat po zakażeniu
Nowotwór nie rozwija się bezpośrednio po kontakcie z wirusem.
Od zakażenia do rozpoznania raka mogą minąć lata, a nawet dziesięciolecia. Dlatego u mężczyzny, u którego w wieku 50 lub 60 lat rozpoznano HPV-zależnego raka części ustnej gardła, do zakażenia mogło dojść znacznie wcześniej.
Na podstawie wyniku nie można ustalić:
- kiedy nastąpiło zakażenie,
- od kogo pochodził wirus,
- czy było ono związane z obecną relacją,
- kto pierwszy miał HPV.
Rozpoznanie HPV-zależnego nowotworu nie stanowi dowodu świeżego zakażenia ani niewierności.
Jakie mogą być objawy raka części ustnej gardła?
Samo zakażenie HPV zwykle nie wywołuje dolegliwości. Objawy pojawiające się w przebiegu raka wynikają z obecności guza albo zajęcia węzłów chłonnych.
Uwagę powinny zwrócić m.in.:
- guz lub powiększony węzeł chłonny na szyi,
- utrzymujący się ból gardła,
- ból albo trudności podczas połykania,
- uczucie przeszkody w gardle,
- jednostronny ból ucha bez widocznej choroby ucha,
- zmiana lub asymetria migdałka,
- guzek w tylnej części języka albo gardła,
- trudności z pełnym otwieraniem ust,
- problemy z poruszaniem językiem,
- niezamierzona utrata masy ciała.
Objawy te znacznie częściej wynikają z infekcji lub innych łagodnych chorób. Jeśli jednak nie ustępują, nasilają się albo towarzyszy im guz na szyi, wymagają diagnostyki.
→ Nowotwory głowy i szyi – objawy. Których sygnałów nie należy ignorować?
Guz na szyi może być pierwszym sygnałem
HPV-zależny nowotwór migdałka lub nasady języka może początkowo być niewielki i nie powodować wyraźnych dolegliwości w gardle. Jednocześnie komórki nowotworowe mogą przedostać się do regionalnych węzłów chłonnych.
W efekcie pierwszym objawem bywa niebolesny guz z boku szyi, zauważony przypadkowo podczas golenia albo mycia.
Węzły chłonne bardzo często powiększają się podczas infekcji i nie każdy guz oznacza nowotwór. Nie należy go jednak miesiącami obserwować bez konsultacji, jeśli nie ustępuje, powiększa się albo pojawił się bez wyraźnej infekcji.
Zmiany w węzłach związane z HPV-zależnym rakiem mogą mieć charakter torbielowaty. U dorosłego pacjenta stwierdzenie „torbieli szyi” nie zawsze powinno więc kończyć diagnostykę.
Czy HPV u mężczyzn powoduje tylko raka gardła?
Nie.
Onkogenne typy HPV mogą przyczyniać się u mężczyzn również do rozwoju:
- raka prącia,
- raka odbytu.
HPV może ponadto powodować brodawki okolicy anogenitalnej. CDC wymienia raka części ustnej gardła, odbytu i prącia wśród nowotworów związanych z HPV u mężczyzn. cdc.gov
Ryzyko poszczególnych chorób nie jest jednak takie samo u każdego mężczyzny. Znaczenie mogą mieć m.in. odporność organizmu, palenie tytoniu, zakażenie HIV, liczba ekspozycji na wirusa oraz utrzymywanie się zakażenia onkogennym typem HPV.
Czy można zbadać mężczyznę na HPV?
Istnieją metody laboratoryjnego wykrywania materiału genetycznego HPV, ale nie oznacza to, że każdy mężczyzna powinien wykonywać taki test.
Nie ma obecnie odpowiednika programu badań przesiewowych stosowanych w profilaktyce raka szyjki macicy, który pozwalałby rutynowo badać wszystkich zdrowych mężczyzn pod kątem HPV i dzięki temu wcześnie wykrywać raka części ustnej gardła.
Możliwość pobrania wymazu z gardła nie oznacza jeszcze, że jest to uznane badanie przesiewowe.
Dodatni wynik u osoby bez objawów:
- nie mówi, jak długo utrzyma się zakażenie,
- nie pozwala przewidzieć, czy rozwinie się nowotwór,
- nie wskazuje, kiedy doszło do transmisji,
- najczęściej nie prowadzi do zastosowania leczenia usuwającego wirusa.
Wynik ujemny także nie daje trwałej ochrony, ponieważ opisuje materiał pobrany w konkretnym momencie.
Dlatego komercyjnego „testu HPV z gardła” nie należy traktować jak cytologii czy testu HPV stosowanego w profilaktyce raka szyjki macicy.
Czy istnieje test przesiewowy w kierunku HPV-zależnego raka gardła?
Obecnie nie ma rekomendowanego populacyjnego badania przesiewowego wykrywającego HPV-zależnego raka części ustnej gardła u zdrowych osób bez objawów.
Prowadzone są badania nad wykorzystaniem przeciwciał przeciwko określonym białkom HPV albo krążącego DNA wirusa, ale nie są to obecnie standardowe testy przesiewowe dla całej populacji.
Brak badań przesiewowych sprawia, że szczególne znaczenie ma reagowanie na utrzymujące się objawy i guz szyi.
Czy mężczyzna może mieć HPV i o tym nie wiedzieć?
Tak. Jest to bardzo częsta sytuacja.
Zakażenie może przebiegać bezobjawowo i zostać opanowane przez organizm bez wiedzy zakażonej osoby. Brak brodawek, bólu czy zmian w gardle nie pozwala stwierdzić, że mężczyzna nigdy nie zetknął się z wirusem.
Podobnie wykrycie HPV albo rozpoznanie choroby HPV-zależnej po latach nie pozwala ustalić momentu zakażenia.
Czy HPV u mężczyzny oznacza, że partnerka lub partner także ma wirusa?
Nie można tego przesądzić na podstawie wyniku jednej osoby.
Partnerzy mogą być narażeni na te same typy HPV, ale zakażenie może być przejściowe i bezobjawowe. U jednej osoby organizm może szybko opanować wirusa, u drugiej zakażenie może utrzymywać się dłużej.
Ze względu na powszechność HPV oraz możliwość wieloletniego przebiegu bez objawów wykrycie zakażenia nie powinno być podstawą do wskazywania, kto i kiedy przekazał wirusa.
Jeżeli partnerka jest objęta programem profilaktyki raka szyjki macicy, powinna wykonywać zalecane badania zgodnie z obowiązującymi zasadami – niezależnie od tego, czy u partnera wykryto HPV.
Czy partner osoby z HPV-zależnym rakiem powinien się zbadać?
Samo rozpoznanie HPV-zależnego raka części ustnej gardła u mężczyzny nie oznacza, że jego partnerka lub partner ma nowotwór albo że zachoruje w przyszłości.
Nie ma zalecanego przesiewowego testu HPV z gardła dla zdrowych partnerów bez objawów.
Jeśli u partnera pojawia się utrzymujący się ból gardła, trudność w połykaniu, jednostronny ból ucha, zmiana w obrębie migdałka albo guz na szyi, potrzebna jest konsultacja lekarska. Dotyczy to jednak każdej osoby z takimi objawami, niezależnie od choroby bliskiego.
Warto również sprawdzić możliwość szczepienia przeciw HPV.
Czy prezerwatywa chroni przed HPV?
Prawidłowe używanie prezerwatyw oraz barier stosowanych podczas seksu oralnego może zmniejszać ryzyko transmisji, ale nie zapewnia pełnej ochrony.
HPV może znajdować się na skórze i błonach śluzowych, których zabezpieczenie nie obejmuje. Wirus może być również przekazywany podczas intymnego kontaktu bez pełnego stosunku.
Najskuteczniejszym narzędziem profilaktyki pierwotnej pozostaje szczepienie przeciw HPV.
Czy chłopców należy szczepić przeciw HPV?
Tak. Szczepienie jest zalecane niezależnie od płci.
Nie chodzi wyłącznie o ograniczanie transmisji wirusa ani ochronę przyszłych partnerek. Zaszczepiony chłopiec otrzymuje ochronę przede wszystkim dla siebie – przed zakażeniami mogącymi w przyszłości prowadzić m.in. do raka części ustnej gardła, odbytu i prącia.
W Polsce powszechny program bezpłatnych szczepień przeciw HPV obejmuje dziewczęta i chłopców po ukończeniu 9. roku życia do ukończenia 14 lat. Szczepienie realizuje się w schemacie dwudawkowym. Ministerstwo Zdrowia
W programie dostępne są szczepionki dwu- i dziewięciowalentna. Aktualne informacje o zasadach kwalifikacji i sposobie zapisania dziecka publikuje Ministerstwo Zdrowia. Ministerstwo Zdrowia
Dlaczego warto szczepić chłopca, skoro nie ma szyjki macicy?
Ponieważ rak szyjki macicy jest tylko jednym z nowotworów powodowanych przez HPV.
U mężczyzn onkogenne typy wirusa mogą prowadzić do raka:
- części ustnej gardła,
- odbytu,
- prącia.
Szczepienie chłopców nie jest więc wyłącznie działaniem służącym ochronie kobiet.
Chroni samych chłopców przed chorobami, które mogą rozwinąć się u nich w dorosłym życiu.
Szczepienie przed rozpoczęciem aktywności seksualnej daje największą szansę na uzyskanie ochrony przed kontaktem z typami wirusa zawartymi w szczepionce.
Czy szczepienie może chronić przed rakiem gardła?
Szczepionki chronią przed typami HPV odpowiedzialnymi za większość HPV-zależnych raków części ustnej gardła. CDC wskazuje, że szczepienie może zapobiegać zakażeniom typami wirusa powodującymi nowotwory migdałków, nasady języka i tylnej części gardła. cdc.gov
Ze względu na długi czas pomiędzy zakażeniem a rozwojem raka pełny wpływ programów szczepień na liczbę nowotworów części ustnej gardła będzie widoczny dopiero po latach. Badania pokazują jednak wyraźnie mniejszą częstość zakażeń jamy ustnej typami HPV objętymi szczepionką wśród osób zaszczepionych. NCI
Czy dorosły mężczyzna może się zaszczepić?
Szczepionki przeciw HPV można podawać osobom dorosłym zgodnie z rejestracją konkretnego preparatu i zaleceniami lekarskimi. Największą korzyść przynosi szczepienie przed pierwszym kontaktem z wirusem. Dorosła osoba mogła już mieć kontakt z HPV, ale niekoniecznie ze wszystkimi typami wirusa, przed którymi chroni szczepionka.
U dorosłego mężczyzny decyzja może zależeć m.in. od:
- wieku,
- wcześniejszego szczepienia,
- liczby otrzymanych dawek,
- prawdopodobieństwa przyszłej ekspozycji,
- stanu odporności,
- chorób współistniejących,
- charakterystyki konkretnego preparatu.
Szczepienie nie jest leczeniem już istniejącego zakażenia i nie usuwa wirusa z organizmu. Może natomiast chronić przed nowymi zakażeniami innymi typami HPV objętymi szczepionką.
Dlatego dorosły mężczyzna zainteresowany szczepieniem powinien omówić je z lekarzem, zamiast zakładać, że jest już „za późno” albo przeciwnie – że korzyść będzie taka sama jak u dziecka przed rozpoczęciem aktywności seksualnej.
Czy można zaszczepić się po rozpoznaniu HPV?
Przebyte albo aktualne zakażenie HPV nie oznacza automatycznie, że szczepienie nie ma żadnego sensu. Dana osoba mogła zetknąć się tylko z jednym z typów wirusa, a szczepionka obejmuje więcej typów.
Trzeba jednak pamiętać, że szczepienie:
- nie leczy trwającego zakażenia,
- nie usuwa HPV z organizmu,
- nie powoduje cofnięcia już rozwiniętych zmian,
- nie jest leczeniem nowotworu.
Decyzję należy podejmować indywidualnie, z uwzględnieniem wieku i dotychczasowego zaszczepienia.
Czy szczepionka jest tylko dla osób, które nie rozpoczęły współżycia?
Nie jest to bezwzględny warunek podania szczepionki.
Szczepienie przed rozpoczęciem aktywności seksualnej jest najbardziej korzystne, ponieważ zwiększa prawdopodobieństwo uzyskania ochrony przed pierwszym kontaktem z wirusem.
Osoba aktywna seksualnie może jednak nie być zakażona wszystkimi typami HPV zawartymi w szczepionce. Z tego powodu szczepienie może być rozważane również później, choć oczekiwana korzyść zależy od indywidualnej sytuacji.
HPV u mężczyzny nie oznacza raka
Informacja o zakażeniu onkogennym HPV nie jest rozpoznaniem choroby nowotworowej.
Zdecydowana większość zakażeń nie prowadzi do raka. Do rozwoju choroby może przyczynić się dopiero przetrwałe zakażenie określonym typem wysokiego ryzyka, któremu towarzyszą kolejne zmiany biologiczne w komórkach.
Nie należy więc interpretować zapisu: „wykryto HPV16” jako: „mam raka”.
Tak samo ujemny wynik pojedynczego wymazu nie gwarantuje, że rak nie rozwinie się w przyszłości.
Czy istnieje leczenie HPV u mężczyzn?
Nie ma leku, który rutynowo podaje się po to, aby usunąć bezobjawowe zakażenie HPV.
Leczy się natomiast choroby i zmiany wywołane przez wirusa, np. brodawki, określone zmiany przednowotworowe albo nowotwór.
Preparaty reklamowane jako „oczyszczające organizm z HPV” nie zastępują konsultacji lekarskiej, diagnostyki ani szczepienia.
Co oznacza p16 w wyniku raka gardła?
Jeśli u mężczyzny zostanie rozpoznany rak płaskonabłonkowy części ustnej gardła, w materiale nowotworowym może zostać oceniona ekspresja białka p16.
W dokumentacji pojawia się wtedy zapis: p16 dodatni albo: p16 ujemny.
Silna, rozlana ekspresja p16 jest w raku części ustnej gardła szeroko wykorzystywana jako marker zastępczy HPV-zależności. Nie oznacza to jednak, że p16 jest bezpośrednim testem wykrywającym wirusa.
Status p16 ma znaczenie dla klasyfikacji choroby i oceny rokowania. HPV-zależne i HPV-niezależne raki części ustnej gardła są biologicznie różnymi chorobami, a przy określaniu ich zaawansowania stosuje się odrębne zasady.
→ HPV i p16 w nowotworach głowy i szyi – co oznacza wynik?
Czy HPV-zależny rak rokuje lepiej?
W ujęciu populacyjnym HPV-zależne raki części ustnej gardła mają zazwyczaj korzystniejsze rokowanie niż nowotwory HPV-niezależne tej lokalizacji.
Nie należy jednak traktować go jako „łagodnego raka”.
Na sytuację konkretnego pacjenta wpływają również stadium choroby, zajęcie węzłów chłonnych, historia palenia, stan ogólny oraz możliwość zastosowania pełnego leczenia.
Dodatni wynik p16 nie powinien też automatycznie prowadzić do zmniejszenia intensywności terapii. Sposób leczenia musi wynikać z aktualnych standardów i decyzji zespołu specjalistów.
HPV, palenie i alkohol – czynniki mogą się nakładać
Mężczyzna z HPV-zależnym rakiem części ustnej gardła może jednocześnie palić albo mieć wieloletnią historię używania tytoniu.
Zakażenie HPV nie usuwa znaczenia innych czynników ryzyka. Palenie może wpływać na rokowanie, ryzyko powikłań leczenia i prawdopodobieństwo rozwoju kolejnych nowotworów.
Znaczenie ma również nadmierne spożywanie alkoholu, szczególnie w połączeniu z paleniem.
Rozpoznanie HPV-zależnej choroby nie powinno więc prowadzić do wniosku: „Skoro przyczyną był wirus, tytoń i alkohol nie mają już znaczenia”.
Co mężczyzna może zrobić, aby zmniejszyć ryzyko?
Najważniejszym działaniem profilaktycznym jest szczepienie przeciw HPV – najlepiej przed pierwszą ekspozycją na wirusa.
Ważne są również:
- niepalenie tytoniu,
- ograniczenie alkoholu,
- stosowanie metod zmniejszających ryzyko transmisji podczas kontaktów seksualnych,
- wykonywanie badań profilaktycznych odpowiednich do wieku i indywidualnego ryzyka,
- konsultowanie utrzymujących się zmian w okolicy narządów płciowych i odbytu,
- zgłoszenie się do lekarza w przypadku utrzymujących się objawów ze strony gardła lub guzka na szyi.
Nie ma obecnie prostego badania, które zdrowy mężczyzna mógłby regularnie wykonywać, aby sprawdzić, czy nie rozwija się HPV-zależny rak części ustnej gardła. Dlatego znajomość objawów i odpowiednio szybka diagnostyka pozostają bardzo ważne.
HPV u mężczyzn – co warto zapamiętać?
HPV nie jest problemem dotyczącym wyłącznie kobiet.
Większość zakażeń przebiega bezobjawowo i nie prowadzi do nowotworu.
Onkogenny HPV16 jest uznaną przyczyną części raków części ustnej gardła, przede wszystkim migdałków i nasady języka.
Zakażenia jamy ustnej oraz HPV-zależne raki tej lokalizacji częściej występują u mężczyzn niż u kobiet.
Od zakażenia do rozwoju raka może upłynąć wiele lat, dlatego rozpoznanie nie pozwala ustalić źródła ani momentu transmisji.
Nie ma rutynowego testu przesiewowego HPV z gardła pozwalającego wcześnie wykrywać raka u zdrowych mężczyzn.
Szczepienie przeciw HPV chroni samych chłopców i mężczyzn, a nie wyłącznie ich przyszłe partnerki.
FAQ: HPV u mężczyzn
Jakie są objawy HPV u mężczyzn?
Najczęściej zakażenie nie powoduje żadnych objawów. Niektóre typy mogą wywoływać brodawki. Zakażenie onkogennym HPV również może przez długi czas pozostawać bezobjawowe.
Czy HPV u mężczyzny jest groźne?
Większość zakażeń ustępuje samoistnie. Przetrwałe zakażenie określonym typem wysokiego ryzyka może jednak zwiększać ryzyko niektórych nowotworów.
Czy HPV powoduje raka gardła u mężczyzn?
Onkogenny HPV, szczególnie HPV16, jest uznaną przyczyną części raków części ustnej gardła, w tym nowotworów migdałków podniebiennych i nasady języka.
Czy HPV powoduje raka języka?
HPV ma szczególne znaczenie w raku nasady języka, która należy do części ustnej gardła. Nowotwór przedniej, ruchomej części języka jest klasyfikowany jako rak jamy ustnej.
Czy mężczyzna może wykonać test na HPV?
Istnieją możliwości laboratoryjnego wykrywania wirusa, ale nie ma rutynowego testu przesiewowego HPV jamy ustnej i gardła zalecanego zdrowym mężczyznom w celu wykrywania raka.
Czy można mieć HPV przez wiele lat?
Tak. Zakażenie może się utrzymywać, a związany z nim nowotwór może rozwinąć się wiele lat lub dziesięcioleci po kontakcie z wirusem.
Czy wykrycie HPV oznacza zdradę?
Nie. Na podstawie wyniku nie można ustalić, kiedy ani od kogo pochodziło zakażenie. HPV może pozostawać bezobjawowe przez długi czas.
Czy mężczyźni powinni szczepić się przeciw HPV?
Tak. Szczepienie jest zalecane niezależnie od płci. W Polsce powszechny bezpłatny program obejmuje dziewczęta i chłopców po ukończeniu 9. roku życia do ukończenia 14 lat.
Czy dorosły mężczyzna może się zaszczepić?
Może to być możliwe zgodnie z rejestracją preparatu. Oczekiwana korzyść zależy m.in. od wieku, wcześniejszego zaszczepienia i dotychczasowej ekspozycji na HPV, dlatego decyzję warto omówić z lekarzem.
Czy szczepionka wyleczy HPV?
Nie. Szczepienie zapobiega nowym zakażeniom typami wirusa objętymi szczepionką, ale nie leczy trwającego zakażenia ani już rozwiniętej choroby.
Czy partnerka mężczyzny z HPV powinna wykonać badania?
Powinna korzystać z zalecanej profilaktyki raka szyjki macicy zgodnie z obowiązującym programem. Sam wynik partnera nie pozwala stwierdzić, czy aktualnie jest zakażona.
Glejaki – pierwszy od 25 lat nowy lek
Te patogeny sprzyjają rozwojowi nowotworów. Przed niektórymi możemy się chronić
• Artykuł zaktualizowano: