Leki w dłoni pacjenta – terapia farmakologiczna w leczeniu chorób. Zdjęcie ilustruje kluczową rolę leków w procesie leczenia, podkreślając ich znaczenie w poprawie zdrowia i jakości życia pacjentów. Farmaceutyki odgrywają istotną rolę w leczeniu wielu schorzeń, a odpowiednie ich stosowanie jest fundamentem skutecznej terapii. Leki w rękach pacjenta symbolizują nadzieję na zdrowie i skuteczną walkę z chorobą. leki w dłoni pacjenta, terapia farmakologiczna, leczenie chorób, leki, terapia, zdrowie pacjenta

FDA: Dwa nowe wskazania dla trastuzumabu derukstekan w wczesnym HER2-dodatnim raku piersi

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła fam-trastuzumab deruxtecan-nxki, znany pod nazwą handlową Enhertu, do stosowania w dwóch odrębnych wskazaniach u dorosłych pacjentów z wczesnym HER2-dodatnim rakiem piersi. Decyzja wydana 15 maja 2026 roku przez FDA dotyczy preparatu firmy Daiichi Sankyo, Inc. i znacząco modyfikuje dotychczasowe podejście zarówno do terapii przedoperacyjnej, jak i pooperacyjnej.

Pierwsze z zatwierdzonych wskazań obejmuje zastosowanie leku w leczeniu neoadjuwantowym (przedoperacyjnym) dorosłych chorych na HER2-dodatniego raka piersi w stopniu II lub III, u których status receptora (wynik IHC 3+ lub ISH+) potwierdzono zatwierdzonym przez FDA testem diagnostycznym. W tym schemacie sekwencyjnym podawanie Enhertu poprzedza standardowy protokół złożony z taksanu, trastuzumabu oraz pertuzumabu (THP). Równolegle FDA zatwierdziła dwa testy towarzyszące służące do precyzyjnej identyfikacji chorych kwalifikujących się do leczenia: PATHWAY anti-HER-2/neu (4B5) Rabbit Monoclonal Primary Antibody oraz VENTANA HER2 Dual ISH DNA Probe Cocktail.

Drugie wskazanie dotyczy leczenia adjuwantowego (uzupełniającego) u dorosłych pacjentów z HER2-dodatnim rakiem piersi, u których stwierdzono obecność resztkowej choroby inwazyjnej po zakończeniu przedoperacyjnej terapii opartej na taksanach oraz trastuzumabie z pertuzumabem lub bez niego.

Skuteczność leku w skojarzeniu z protokołem THP poddano ocenie w wieloośrodkowym, randomizowanym, trójramiennym badaniu klinicznym DESTINY-Breast11 (NCT05113251), w którym wzięło udział 927 dorosłych chorych na wczesnego HER2-dodatniego raka piersi wysokiego ryzyka. Pacjentów przydzielono w stosunku 1:1:1 do ośmiu cykli leczenia przedoperacyjnego. W ramieniu eksperymentalnym (N = 321) stosowano 4 cykle trastuzumabu derukstekan, a następnie 4 cykle THP. Grupę porównawczą (N = 320) stanowiły osoby otrzymujące 4 cykle doksorubicyny z cyklofosfamidem w schemacie dawkami zagęszczonymi, po których następowały 4 cykle THP (ddAC-THP), natomiast trzecie ramię (N = 286) oceniało inną terapię badaną przez 8 cykli.

Głównym punktem końcowym badania był oceniany centralnie odsetek całkowitych odpowiedzi patologicznych (pCR), zdefiniowany jako brak inwazyjnego raka w piersi oraz w pachowych węzłach chłonnych po zabiegu chirurgicznym. W grupie T-DXd-THP odsetek pCR wyniósł 67,3 procent (95 procent CI: 61,9; 72,4) w porównaniu do 56,3 procent (95 procent CI: 50,6; 61,8) w ramieniu ddAC-THP, co stanowiło różnicę istotną statystycznie (wartość p równe 0,003). Wtórne punkty końcowe, takie jak czas przeżycia wolny od zdarzeń (EFS) oraz przeżycie całkowite (OS), nie były statystycznie kontrolowane, jednak dodatkowe dowody wspierające wskazanie neoadjuwantowe dostarczyły wyniki badania pooperacyjnego DESTINY-Breast05.

Wskazanie adjuwantowe oceniano w wieloośrodkowym, otwartym, randomizowanym badaniu DESTINY-Breast05 (NCT04622319), obejmującym 1635 dorosłych pacjentów z HER2-dodatnim rakiem piersi i obecnością inwazyjnej choroby resztkowej po leczeniu przedoperacyjnym. Chorych przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej trastuzumab derukstekan (N = 818) lub grupy przyjmującej trastuzumab emtanzynę (T-DM1, N = 817) przez maksymalnie 14 cykli lub do momentu nawrotu choroby bądź nieakceptowalnej toksyczności.

Głównym kryterium oceny było przeżycie wolne od inwazyjnej choroby (IDFS), określane jako czas od randomizacji do pierwszego wystąpienia ipsilateralnego lokalnego lub regionalnego nawrotu, przerzutów odległych, kontralateralnego inwazyjnego raka piersi lub zgonu z jakiegokolwiek powodu. Analiza wykazała, że 3-letni wskaźnik IDFS wyniósł 92,4 procent (95 procent CI: 89,7; 94,4) w ramieniu nowej terapii, wobec 83,7 procent (95 procent CI: 80,2; 86,7) w grupie T-DM1. Współczynnik ryzyka ukształtował się na poziomie 0,47 (95 procent CI: 0,34; 0,66; p-value <0,0001).

Podobną zależność odnotowano w zakresie czasu przeżycia wolnego od choroby (DFS), gdzie 3-letni wskaźnik wyniósł odpowiednio 92,3 procent (95 procent CI: 89,5; 94,3) oraz 83,5 procent (95 procent CI: 79,9; 86,4), przy tożsamym współczynniku ryzyka wynoszącym 0,47 (p-value <0,0001). W momencie przeprowadzania analizy IDFS łączna liczba zgonów w obu ramionach badania wynosiła 47 pacjentów (2,9 procent).

Charakterystyka produktu Enhertu zawiera ostrzeżenie w ramce (Boxed Warning) dotyczące ryzyka wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc (ILD) oraz zapalenia płuc. Dokumentacja rejestracyjna uwzględnia również ostrzeżenia i środki ostrożności ukierunkowane na możliwość wystąpienia neutropenii oraz dysfunkcji lewej komory serca.

W leczeniu neoadjuwantowym zalecana dawka wynosi 5,4 mg/kg masy ciała, podawana dożylnie co trzy tygodnie przez cztery cykle, po których następuje wdrożenie schematu THP na kolejne cztery cykle. W przypadku leczenia uzupełniającego rekomendowana dawka to również 5,4 mg/kg masy ciała co trzy tygodnie, aplikowana przez maksymalnie 14 cykli, chyba że wcześniej nastąpi nawrót procesu nowotworowego lub ujawni się nieakceptowalna toksyczność.

Proces rejestracyjny koordynowany był w ramach globalnego programu Project Orbis, prowadzonego przez FDA Oncology Center of Excellence. Inicjatywa ta umożliwia jednoczesne składanie wniosków i ich równoległą ocenę przez międzynarodowe agencje regulacyjne. W tej procedurze FDA ściśle współpracowała z organami z Australii (TGA), Brazylii (ANVISA), Kanady (Health Canada), Szwajcarii (Swissmedic), Singapuru (HSA), Wielkiej Brytanii (MHRA) oraz Ministerstwem Zdrowia Izraela, przy czym w części z tych krajów wnioski mogą nadal podlegać procesowi ewaluacji.

Wnioski aplikacyjne opierały się na dobrowolnie przedłożonym dokumencie Assessment Aid, wspierającym analizę urzędową. Wniosek dotyczący leczenia przedoperacyjnego podlegał procedurze przeglądu standardowego, natomiast wniosek dla leczenia uzupełniającego otrzymał status przeglądu priorytetowego (priority review) oraz status terapii przełomowej (breakthrough designation).

Zobacz: Szczepionka przeciw potrójnie ujemnemu rakowi piersi – obiecujące wyniki badania I fazy

Abemacyklib i rybocyklib w terapii adjuwantowej raka piersi – wyniki badań III fazy z ESMO

Jakie są dwa nowe wskazania dla leku Enhertu zatwierdzone przez FDA? Pierwsze to leczenie przedoperacyjne (neoadjuwantowe) w stadium II lub III raka piersi przed podaniem schematu taksan-trastuzumab-pertuzumab. Drugie to leczenie uzupełniające (adjuwantowe) u pacjentów, u których po operacji stwierdzono obecność resztkowego raka inwazyjnego mimo wcześniejszej terapii neoadjuwantowej.
Jakie wyniki przyniosło badanie DESTINY-Breast11 w kontekście terapii przedoperacyjnej? Wykazano istotną statystycznie przewagę schematu z nowym lekiem, w którym odsetek całkowitych odpowiedzi patologicznych (pCR) wyniósł 67,3 procent w porównaniu do 56,3 procent uzyskanych w ramieniu z klasyczną chemioterapią ddAC-THP.
O ile stosowanie leku zmniejszyło ryzyko nawrotu w leczeniu pooperacyjnym w badaniu DESTINY-Breast05? Trastuzumab derukstekan wykazał istotną przewagę nad dotychczasowym standardem (T-DM1), osiągając 3-letni wskaźnik przeżycia wolnego od inwazyjnej choroby (IDFS) na poziomie 92,4 procent wobec 83,7 procent w grupie kontrolnej, przy współczynniku ryzyka wynoszącym 0,47.
Jak dawkuje się lek w zależności od wybranego wskazania? W obu wskazaniach podstawowa dawka to 5,4 mg/kg podawana co 21 dni, przy czym w neoadjuwancie stosuje się ją przez 4 cykle (przed THP), a w adjuwancie przez maksymalnie 14 cykli.
Na jakie specyficzne powikłania wskazuje ostrzeżenie w ramce (Boxed Warning)? Ostrzeżenie w ramce dotyczy ryzyka rozwoju śródmiąższowej choroby płuc (ILD) oraz zapalenia płuc. Pozostałe środki ostrożności nakazują monitorowanie pacjentów pod kątem neutropenii oraz dysfunkcji lewej komory serca.

Wykaz TLI 2026: nowe terapie onkologiczne i leki na choroby rzadkie bliżej refundacji

Lista leków niepodlegających finansowaniu w ramach RDTL – co oznacza dla pacjentów?

Rak piersi u kobiet: zachorowań może być ponad 3,5 mln rocznie do 2050 roku

• Artykuł zaktualizowano:

This will close in 0 seconds