Czy lekarz rodzinny może zlecić tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny na NFZ?

Pacjenci często pytają lekarza rodzinnego o skierowanie na tomografię komputerową albo rezonans magnetyczny. Badania te pozwalają szczegółowo ocenić narządy wewnętrzne, kości, układ nerwowy, naczynia oraz tkanki miękkie, dlatego są powszechnie wykorzystywane także w diagnostyce i leczeniu chorób nowotworowych. Nie oznacza to jednak, że lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może zlecić każde badanie TK lub RM finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Zasadniczo ambulatoryjne skierowanie na tomografię komputerową i rezonans magnetyczny w ramach NFZ wystawia lekarz specjalista. Lekarz POZ ma w tym zakresie ograniczone uprawnienia. Może skierować pacjenta na tomografię komputerową płuc w określonej ścieżce diagnostycznej, a w przychodni realizującej opiekę koordynowaną – także na tomografię komputerową tętnic wieńcowych, jeżeli istnieją odpowiednie wskazania kardiologiczne. Standardowy katalog badań POZ nie obejmuje natomiast rezonansu magnetycznego.

Lekarz rodzinny może jednak rozpocząć diagnostykę, zlecić dostępne badania laboratoryjne, USG lub RTG, a następnie skierować pacjenta do odpowiedniej poradni specjalistycznej. Jeżeli pojawia się uzasadnione podejrzenie nowotworu złośliwego, może również wystawić kartę Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego. Brak prawa do zlecenia dowolnego rezonansu lub tomografii nie oznacza więc, że pacjent pozostaje bez możliwości rozpoczęcia diagnostyki.

Lekarz rodzinny nie może standardowo skierować pacjenta na dowolną tomografię komputerową głowy, brzucha, miednicy, kręgosłupa czy zatok finansowaną w ambulatoryjnym trybie przez NFZ. Takie badania są najczęściej zlecane przez lekarza specjalistę, który prowadzi diagnostykę określonej choroby.

W zakresie POZ istnieją jednak konkretne wyjątki. Lekarz rodzinny może zlecić tomografię komputerową płuc w ramach diagnostyki pogłębionej. Oficjalny katalog badań wskazuje, że przed skierowaniem na TK płuc wymagane jest wykonanie zdjęcia RTG klatki piersiowej. Decyzja zależy od wyniku badania, objawów oraz wskazań medycznych, a nie od samej prośby pacjenta.

Drugą możliwością jest tomografia komputerowa tętnic wieńcowych w ramach opieki koordynowanej. Badanie może być zlecone w przychodni realizującej odpowiednią ścieżkę kardiologiczną, jeśli lekarz stwierdzi wskazania do diagnostyki choroby niedokrwiennej serca. Nie każda przychodnia prowadzi opiekę koordynowaną i nie każda ma zakontraktowaną ścieżkę kardiologiczną.

Poza tymi wyjątkami lekarz POZ może skierować pacjenta do specjalisty, który oceni potrzebę wykonania tomografii i wystawi odpowiednie e-skierowanie.

W standardowym zakresie podstawowej opieki zdrowotnej lekarz rodzinny nie wystawia skierowania na ambulatoryjny rezonans magnetyczny finansowany przez NFZ. Pacjent.gov.pl wskazuje, że do zapisania się na rezonans magnetyczny potrzebne jest e-skierowanie od lekarza specjalisty. Dotyczy to między innymi rezonansu głowy, kręgosłupa, stawów, jamy brzusznej, miednicy, piersi i gruczołu krokowego.

Jeżeli lekarz POZ uważa, że pacjent może wymagać rezonansu, powinien rozpocząć dostępną diagnostykę i skierować go do właściwej poradni. Przykładowo przy objawach neurologicznych może wystawić skierowanie do neurologa, przy przewlekłych dolegliwościach stawu – do ortopedy, a przy podejrzeniu choroby prostaty – do urologa. To specjalista podejmuje decyzję, czy rezonans jest właściwym badaniem i jaki obszar należy zobrazować. W sytuacji nagłej rezonans może zostać zlecony również podczas hospitalizacji albo pobytu w szpitalnym oddziale ratunkowym, jeżeli lekarz uzna badanie za niezbędne. Nie jest to jednak badanie wykonywane na SOR-ze wyłącznie na prośbę pacjenta.

Zakres badań zlecanych przez POZ wynika z koszyka świadczeń gwarantowanych i sposobu finansowania poszczególnych poziomów opieki. Lekarz rodzinny ma dostęp do szerokiego katalogu badań laboratoryjnych, USG, RTG, gastroskopii, kolonoskopii oraz wybranych badań wynikających z opieki koordynowanej. Tomografia i rezonans należą jednak w większości do ambulatoryjnych świadczeń diagnostycznych zlecanych w opiece specjalistycznej.

Ograniczenie nie wynika jedynie z kosztu badania. Wybór właściwej metody obrazowania wymaga określenia konkretnego pytania diagnostycznego, obszaru ciała, sposobu wykonania badania oraz ewentualnej potrzeby zastosowania środka kontrastowego. Tomografia nie zawsze może zastąpić rezonans, a rezonans nie zawsze jest dokładniejszym wyborem. Każde z badań pokazuje inne struktury i wykorzystuje inne zjawiska fizyczne. NFZ podkreśla, że rodzaj badania dobiera lekarz kierujący w zależności od tego, jakie struktury trzeba zobrazować, aby postawić rozpoznanie.

Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie. Pozwala szybko uzyskać przekrojowe obrazy ciała i jest szczególnie użyteczna między innymi w ocenie płuc, kości, urazów, krwawień, narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej oraz części chorób naczyń.

Rezonans magnetyczny wykorzystuje silne pole magnetyczne i fale radiowe. Nie korzysta z promieniowania jonizującego. Jest często wybierany do szczegółowej oceny mózgu, rdzenia kręgowego, mięśni, więzadeł, stawów, miednicy, gruczołu krokowego oraz wielu zmian w tkankach miękkich.

To lekarz wybiera metodę odpowiednią do problemu. Pacjent nie powinien zakładać, że rezonans zawsze daje „lepszy” wynik. Przy części chorób tomografia może być bardziej przydatna, szybsza albo wystarczająca do podjęcia decyzji. W innych przypadkach to rezonans pozwala lepiej uwidocznić charakter zmiany.

Karta DiLO – czy lekarz rodzinny może ją wystawić i co dzieje się później?
Jakie badania może zlecić lekarz rodzinny na NFZ w 2026 roku? Lista badań dostępnych w POZ
Skierowanie z POZ – kiedy jest potrzebne na badania i do lekarza specjalisty?

Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie jonizujące, dlatego wykonuje się ją na podstawie skierowania lekarskiego również wtedy, gdy pacjent płaci za badanie. Skierowanie powinno określać badany obszar i medyczne wskazanie. Zasady dotyczące prywatnego rezonansu mogą zależeć od rodzaju badania i wymagań konkretnej pracowni. Część placówek przyjmuje pacjentów na określone badania RM bez tradycyjnego skierowania, jednak dokument lekarski jest istotny, ponieważ pozwala radiologowi poznać cel diagnostyki i właściwie zaplanować procedurę. Badanie z kontrastem, u dzieci, w sedacji albo dotyczące szczególnego obszaru może wymagać skierowania lub dodatkowej kwalifikacji. Prywatne wykonanie badania nie oznacza, że NFZ później zwróci jego koszt. Jeżeli pacjent chce skorzystać z finansowania publicznego, powinien otrzymać odpowiednie skierowanie w ramach świadczenia realizowanego na NFZ i zapisać się do pracowni posiadającej umowę z Funduszem.

Samo skierowanie wystawione podczas prywatnej konsultacji nie zawsze daje prawo do bezpłatnego wykonania ambulatoryjnej tomografii albo rezonansu. Aby badanie zostało sfinansowane przez NFZ jako ambulatoryjne świadczenie diagnostyczne, skierowanie powinno pochodzić od lekarza udzielającego świadczenia w ramach publicznego systemu i posiadającego uprawnienie do zlecenia danego badania w tym trybie. Prywatny lekarz może wystawić skierowanie potrzebne do wykonania badania odpłatnego. Może również skierować pacjenta do szpitala, jeśli istnieją wskazania do leczenia szpitalnego. Nie może jednak automatycznie przenieść finansowania zalecanej prywatnie diagnostyki na lekarza rodzinnego. Pacjent może pokazać zalecenie prywatnego specjalisty lekarzowi POZ. Lekarz rodzinny oceni dokumentację, ale nie ma obowiązku przepisywania skierowania na badanie, którego nie może zlecić w ramach POZ albo którego sam nie uznaje za potrzebne.

Jeżeli tomografia albo rezonans są potrzebne specjaliście do postawienia diagnozy, kontroli leczenia lub podjęcia dalszych decyzji, skierowanie powinien wystawić ten specjalista. Pacjent nie powinien być odsyłany do lekarza rodzinnego wyłącznie po „przepisanie” zlecenia. Zasada kompleksowości świadczeń oznacza, że podmiot prowadzący leczenie powinien zapewnić potrzebną diagnostykę i pokryć jej koszt w ramach zawartej umowy z NFZ.

Dotyczy to między innymi sytuacji, gdy: neurolog potrzebuje rezonansu głowy lub kręgosłupa, ortopeda zleca rezonans stawu, onkolog potrzebuje tomografii do oceny odpowiedzi na leczenie, urolog kieruje na rezonans prostaty, ginekolog onkologiczny potrzebuje rezonansu miednicy, chirurg przygotowuje dalsze leczenie na podstawie badania obrazowego.

Jeżeli lekarz specjalista przyjmujący na NFZ uznał, że badanie jest potrzebne, powinien wystawić skierowanie w swojej poradni.

Przed tomografią lub rezonansem z kontrastem pracownia może wymagać oznaczenia kreatyniny i oceny funkcji nerek. Jeżeli badanie obrazowe zostało zlecone przez specjalistę, a wynik kreatyniny jest potrzebny do jego prawidłowego wykonania, zlecenie na badanie laboratoryjne powinien wystawić podmiot prowadzący dane postępowanie. NFZ wskazuje, że jeśli specjalista zaleca wykonanie TK lub RM z kontrastem, powinien również wystawić skierowanie na oznaczenie kreatyniny i wskazać pacjentowi miejsce wykonania badania. Pacjent nie powinien być automatycznie odsyłany do lekarza rodzinnego po kreatyninę tylko dlatego, że badanie to znajduje się także w katalogu POZ. Odpowiedzialność zależy od celu badania i od tego, kto prowadzi diagnostykę.

Jeżeli szpital zakwalifikował pacjenta do planowego leczenia i potrzebuje tomografii, rezonansu lub innych badań przed zabiegiem, powinien zorganizować tę diagnostykę. Odsyłanie pacjenta do POZ albo sugerowanie, aby wykonał potrzebne badania prywatnie, jest niezgodne z zasadą kompleksowego udzielania świadczeń. NFZ wskazuje, że badania i konsultacje konieczne do leczenia szpitalnego należą do obowiązków szpitala. Lekarz rodzinny może przekazać wyniki, które już posiada, oraz informacje o chorobach przewlekłych. Nie powinien jednak finansować ze swojego katalogu badań diagnostyki wymaganej przez szpital do przeprowadzenia operacji.

Tak, ale nie oznacza to automatycznego skierowania każdego pacjenta z kaszlem bezpośrednio na tomografię. Lekarz rodzinny może zlecić RTG klatki piersiowej. Jeśli wynik lub objawy wskazują na potrzebę pogłębienia diagnostyki, może w określonej ścieżce skierować pacjenta na tomografię komputerową płuc. Oficjalne materiały NFZ wskazują, że wcześniejsze wykonanie RTG klatki piersiowej jest wymagane. Podejrzenie raka płuca może wynikać między innymi z nieprawidłowego obrazu RTG, przewlekłego kaszlu, krwioplucia, duszności, bólu w klatce piersiowej, nawracających zapaleń płuc, chrypki albo niewyjaśnionej utraty masy ciała. Objawy te nie zawsze oznaczają nowotwór, ale wymagają oceny lekarskiej. Jeżeli lekarz podejrzewa nowotwór złośliwy, może również wystawić kartę DiLO. Dalsze badania powinny zostać zorganizowane w ramach szybkiej diagnostyki onkologicznej.

W standardowej opiece ambulatoryjnej lekarz rodzinny nie zleca tomografii komputerowej głowy finansowanej przez NFZ. Może natomiast zbadać pacjenta, ocenić objawy neurologiczne i skierować go do neurologa albo do szpitala. Jeżeli występują objawy udaru, utrata przytomności, nagły bardzo silny ból głowy, zaburzenia mowy, opadanie kącika ust, niedowład, drgawki lub uraz głowy z niepokojącymi objawami, pacjent może wymagać natychmiastowej diagnostyki szpitalnej. W takim przypadku nie należy czekać na planowe skierowanie do poradni. Przy przewlekłych i stabilnych dolegliwościach lekarz POZ może rozpocząć diagnostykę i wystawić skierowanie do specjalisty, który zdecyduje o potrzebie tomografii albo rezonansu.

Nie w standardowym zakresie świadczeń POZ. Rezonans kręgosłupa na NFZ jest zlecany przez lekarza specjalistę. Lekarz rodzinny może zbadać pacjenta, zlecić RTG, rozpocząć leczenie zachowawcze, wystawić skierowanie na rehabilitację albo skierować do neurologa, ortopedy lub neurochirurga – zależnie od objawów. Nie każdy ból kręgosłupa wymaga rezonansu. W wielu przypadkach pierwszym etapem jest badanie lekarskie i leczenie objawowe. Pilniejszej diagnostyki mogą wymagać między innymi niedowład, zaburzenia czucia, problemy z oddawaniem moczu lub stolca, gorączka, uraz, ból nocny, rozpoznana choroba nowotworowa albo niewyjaśniona utrata masy ciała.

Nie. Rezonans magnetyczny prostaty nie znajduje się w standardowym katalogu badań zlecanych przez lekarza POZ. Lekarz rodzinny może natomiast zebrać wywiad, zbadać pacjenta, zlecić całkowite PSA oraz USG brzucha i układu moczowego wraz ze wstępną oceną gruczołu krokowego. Jeżeli wyniki lub objawy są nieprawidłowe, może skierować pacjenta do urologa. O potrzebie wykonania wieloparametrycznego rezonansu prostaty decyduje zwykle urolog. Badanie może być wykorzystywane między innymi przy podejrzeniu raka prostaty, przed biopsją, w planowaniu leczenia albo w obserwacji wybranych pacjentów.

Podwyższone PSA nie oznacza automatycznie nowotworu, a prawidłowy wynik nie daje całkowitej pewności jego wykluczenia. Decyzja o dalszych badaniach powinna uwzględniać wiek, objawy, wynik badania prostaty i wcześniejsze wartości PSA.

Nie. Rezonans magnetyczny piersi jest badaniem specjalistycznym i nie należy do standardowego katalogu POZ. Lekarz rodzinny może zbadać pacjentkę, zlecić dostępne badania lub skierować ją do odpowiedniego specjalisty. Do ginekologa i onkologa nie jest potrzebne zwykłe skierowanie. Rezonans piersi nie zastępuje mammografii ani USG. Wykonuje się go w wybranych sytuacjach, na przykład u pacjentek z określonym wysokim ryzykiem genetycznym, w ocenie zasięgu rozpoznanej choroby, przy niejednoznacznych wynikach innych badań lub w kontroli implantów.

Nie każda kobieta z bólem piersi albo wyczuwalnym guzkiem wymaga rezonansu. Potrzebuje natomiast oceny lekarskiej i diagnostyki dostosowanej do wieku oraz rodzaju zmiany.

Badania obrazowe mogą wykazać zmianę podejrzaną o nowotwór, określić jej położenie, wielkość, stosunek do sąsiednich struktur oraz obecność potencjalnych przerzutów. Nie zawsze pozwalają jednak ostatecznie stwierdzić, czy zmiana jest złośliwa. Obraz może sugerować nowotwór, ale rozpoznanie często wymaga pobrania materiału i badania patomorfologicznego. Tomografia i rezonans są również stosowane po rozpoznaniu raka do określenia stopnia zaawansowania, zaplanowania leczenia oraz oceny jego skuteczności. Prawidłowy wynik jednego badania nie zawsze wyklucza każdy nowotwór. Znaczenie zależy od rodzaju choroby, badanego obszaru, techniki wykonania oraz etapu diagnostyki.

Badania potrzebne do diagnostyki, kwalifikacji do leczenia i kontroli choroby nowotworowej powinien zlecać ośrodek prowadzący dany etap postępowania. Jeżeli onkolog potrzebuje tomografii klatki piersiowej, brzucha i miednicy przed kolejną decyzją terapeutyczną, powinien wystawić skierowanie. Podobnie rezonans głowy, miednicy, wątroby czy kręgosłupa powinien zostać zlecony przez specjalistę, jeśli jest potrzebny do prowadzonego leczenia.

Pacjent nie powinien być odsyłany do lekarza rodzinnego po skierowanie na badanie wymagane przed chemioterapią, radioterapią, operacją albo kontrolą onkologiczną. Zgodnie z zasadą kompleksowości diagnostykę organizuje świadczeniodawca, który jej potrzebuje. POZ może natomiast reagować na nowe objawy, prowadzić choroby współistniejące i rozpocząć diagnostykę niezależnego problemu zdrowotnego.

Jak szybko lekarz POZ powinien przyjąć pacjenta? Rejestracja i terminy wizyt w 2026 roku
Czy lekarz rodzinny może zlecić tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny na NFZ?
Czy lekarz rodzinny może skierować na kolonoskopię lub gastroskopię na NFZ?

Nie. Karta DiLO otwiera szybką ścieżkę diagnostyki i leczenia onkologicznego, ale nie jest samodzielnym skierowaniem na konkretne badanie. Po rozpoczęciu diagnostyki specjalista określa, jakie procedury są potrzebne do potwierdzenia lub wykluczenia nowotworu. Może to być tomografia, rezonans, USG, endoskopia, badania laboratoryjne, biopsja albo inne badanie. Zakres diagnostyki zależy od podejrzewanej lokalizacji choroby. Pacjent z kartą DiLO nie wykonuje automatycznie pełnej tomografii całego ciała.

Pacjent posiadający odpowiednie skierowanie może wybrać pracownię, która ma umowę z NFZ na wykonanie danego rodzaju badania. Nie musi korzystać wyłącznie z placówki wskazanej przez lekarza, o ile charakter świadczenia i zasady organizacyjne nie wymagają realizacji w konkretnym ośrodku. NFZ informuje, że większość ambulatoryjnych badań TK i RM jest finansowana na podstawie umów zawieranych bezpośrednio z pracowniami diagnostycznymi.

Nie każda pracownia wykonuje wszystkie rodzaje badań. Przed zapisem należy sprawdzić, czy placówka realizuje badanie wskazanego obszaru, z kontrastem lub bez kontrastu, a także czy przyjmuje dzieci, pacjentów wymagających sedacji albo osoby z określonymi implantami.

Wolnych terminów można szukać w Informatorze o Terminach Leczenia NFZ albo uzyskać informacje pod numerem 800 190 590.

Pacjent zapisuje się w wybranej pracowni posiadającej umowę z NFZ. E-skierowanie jest przypisywane do placówki podczas rejestracji. Jeżeli pacjent chce zmienić miejsce wykonania badania, powinien najpierw zrezygnować z dotychczasowego terminu. Nie należy zapisywać jednego skierowania równocześnie w kilku pracowniach. Przed odwołaniem terminu warto sprawdzić dostępność w nowej placówce. W razie trudności należy skontaktować się z dotychczasową pracownią i ustalić sposób zwolnienia e-skierowania.

Szczegółowe przygotowanie zależy od rodzaju badania, badanego obszaru oraz środka kontrastowego. Pracownia powinna przekazać pacjentowi indywidualne instrukcje.

Może być wymagane:
– aktualne oznaczenie kreatyniny lub eGFR,
– pozostanie na czczo przez określony czas,
– zabranie wcześniejszych wyników i płyt z obrazami,
– przekazanie informacji o alergiach,
– poinformowanie o chorobach nerek, tarczycy i cukrzycy,
– zgłoszenie ciąży lub możliwości ciąży,
– przedstawienie listy przyjmowanych leków.

Nie należy samodzielnie odstawiać leków bez wyraźnego zalecenia lekarza lub pracowni.

Silne pole magnetyczne może oddziaływać na niektóre implanty i urządzenia medyczne. Przed badaniem należy poinformować pracownię między innymi o rozruszniku serca, neurostymulatorze, implancie ślimakowym, metalowych klipsach, odłamkach, protezach i innych elementach znajdujących się w organizmie.

Posiadanie implantu nie zawsze oznacza bezwzględny zakaz rezonansu. Współczesne urządzenia mogą być warunkowo dopuszczone do badania w określonym polu magnetycznym. Konieczna jest jednak identyfikacja modelu i kwalifikacja przez pracownię.

Pacjent powinien zabrać kartę implantu lub dokumentację potwierdzającą jego typ. Nie należy zatajać obecności metalowych elementów.

Lekarz nie ma obowiązku zlecenia tomografii ani rezonansu wyłącznie na życzenie pacjenta. Powinien zdecydować, czy badanie ma wskazania i czy jego wynik może wpłynąć na dalsze postępowanie.

Pacjent może poprosić o wyjaśnienie:
– dlaczego badanie nie jest obecnie potrzebne,
– jakie inne badanie proponuje lekarz,
– czy konieczna jest obserwacja,
– kiedy należy wrócić na kontrolę,
– jakie objawy zmienią sposób postępowania.

Jeżeli pacjent nie zgadza się z decyzją, może poprosić o konsultację innego lekarza albo uzyskać drugą opinię. Sama obawa przed nowotworem nie oznacza jednak automatycznego wskazania do wykonania tomografii lub rezonansu całego ciała.

Lekarz rodzinny nie może standardowo zlecić na NFZ dowolnej tomografii komputerowej ani rezonansu magnetycznego. Może jednak skierować na TK płuc w określonej ścieżce po wcześniejszym RTG klatki piersiowej. W przychodni realizującej odpowiednią opiekę koordynowaną może także zlecić tomografię tętnic wieńcowych.

Rezonans magnetyczny nie znajduje się w standardowym katalogu badań lekarza POZ. Na ambulatoryjne RM finansowane przez NFZ kieruje lekarz specjalista.

Jeżeli badanie jest potrzebne specjaliście do prowadzenia leczenia, powinien wystawić skierowanie w swojej poradni. Dotyczy to także pacjentów onkologicznych oraz badań kontrolnych przed kolejnymi etapami terapii.

Szpital powinien zapewnić tomografię, rezonans i pozostałe badania potrzebne do planowanej operacji lub hospitalizacji. Pacjent nie powinien być odsyłany po nie do lekarza rodzinnego ani zobowiązywany do wykonania ich prywatnie.

POZ może natomiast rozpocząć diagnostykę objawów, zlecić dostępne badania, wystawić skierowanie do właściwego specjalisty oraz kartę DiLO przy uzasadnionym podejrzeniu nowotworu.

Lekarz rodzinny na urlopie i poza miejscem zamieszkania. Gdzie pacjent może otrzymać pomoc?
Opieka koordynowana w POZ w 2026 roku. Jakie badania i konsultacje może otrzymać pacjent?
Wizyta domowa lekarza POZ w 2026 roku. Komu przysługuje i kiedy przychodnia może odmówić?

Czy lekarz rodzinny może wystawić skierowanie na tomografię?

Nie na każdy rodzaj tomografii. Może zlecić TK płuc w określonej ścieżce diagnostycznej oraz TK tętnic wieńcowych w odpowiedniej ścieżce opieki koordynowanej.

Czy lekarz POZ może zlecić tomografię głowy?

Nie w standardowym ambulatoryjnym zakresie NFZ. Może skierować pacjenta do neurologa albo do szpitala, jeżeli wymaga tego stan zdrowia.

Czy lekarz rodzinny może zlecić tomografię brzucha?

Nie w standardowym katalogu POZ. Takie badanie zleca zwykle lekarz specjalista albo szpital.

Czy lekarz rodzinny może zlecić TK płuc?

Tak, w określonej ścieżce diagnostyki pogłębionej, po wcześniejszym wykonaniu RTG klatki piersiowej i przy wskazaniach medycznych.

Czy lekarz rodzinny może wystawić skierowanie na rezonans?

Nie w standardowym zakresie POZ. Ambulatoryjny rezonans na NFZ zleca lekarz specjalista.

Czy lekarz POZ może zlecić rezonans głowy?

Nie. Może skierować pacjenta do neurologa lub innego właściwego specjalisty.

Czy lekarz rodzinny może zlecić rezonans kręgosłupa?

Nie w ramach standardowego katalogu POZ.

Czy lekarz rodzinny może zlecić rezonans kolana?

Nie. Badanie może zlecić na przykład ortopeda, jeśli stwierdzi wskazania.

Czy lekarz POZ może zlecić rezonans prostaty?

Nie. Może zlecić PSA i skierować pacjenta do urologa.

Czy lekarz rodzinny może zlecić rezonans piersi?

Nie. O potrzebie badania decyduje specjalista.

Czy na prywatną tomografię potrzebne jest skierowanie?

Tak. Tomografia wykorzystuje promieniowanie jonizujące i jest wykonywana na podstawie skierowania lekarskiego.

Czy na prywatny rezonans potrzebne jest skierowanie?

Zależy to od rodzaju badania i zasad pracowni. Skierowanie lub dokumentacja lekarska są jednak istotne dla prawidłowego zaplanowania badania.

Czy prywatne skierowanie można zrealizować na NFZ?

Nie zawsze. Prywatne skierowanie nie daje automatycznie prawa do bezpłatnego ambulatoryjnego TK lub RM.

Czy lekarz POZ musi przepisać skierowanie prywatnego specjalisty?

Nie. Lekarz rodzinny podejmuje własną decyzję i może nie mieć uprawnień do zlecenia danego badania.

Kto zleca rezonans potrzebny neurologowi?

Neurolog lub poradnia specjalistyczna prowadząca diagnostykę.

Kto zleca tomografię kontrolną pacjentowi onkologicznemu?

Ośrodek onkologiczny, jeśli badanie jest potrzebne do oceny leczenia lub kontroli choroby.

Kto zleca kreatyninę przed kontrastem?

Podmiot, który zlecił badanie obrazowe i potrzebuje wyniku do jego prawidłowego wykonania.

Kto zleca tomografię przed operacją?

Szpital kwalifikujący pacjenta do zabiegu powinien zapewnić potrzebną diagnostykę.

Czy karta DiLO jest skierowaniem na tomografię?

Nie. Pozwala rozpocząć szybką diagnostykę, ale konkretne badania zleca lekarz prowadzący dany etap.

Czy tomografia wykryje każdy nowotwór?

Nie. Jej przydatność zależy od rodzaju choroby, badanego obszaru i etapu diagnostyki.

Czy rezonans potwierdza raka?

Może wykazać podejrzaną zmianę, ale ostateczne rozpoznanie często wymaga biopsji i badania patomorfologicznego.

Czy rezonans jest zawsze lepszy od tomografii?

Nie. Każde badanie ma inne zastosowania. Właściwą metodę wybiera lekarz.

Czy na TK i RM można zapisać się w dowolnym mieście?

Tak, w pracowni posiadającej umowę z NFZ i wykonującej wskazany rodzaj badania.

Gdzie sprawdzić najkrótszy termin?

W Informatorze o Terminach Leczenia NFZ albo pod numerem 800 190 590.

Sprawdż nasze inne artykuły i poradniki dotyczące postawowej opieki zdrowotnej, kim jest lekarz POZ, na jakie badania może skierować lekarz POZ, jak może Ci pomóc lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, czym zajmuje się lekarz POZ, jak wybrać lekarza POZ, jak się zapisać itd.
Jak zmienić lekarza rodzinnego w 2026 roku? Deklaracja POZ przez IKP krok po kroku
Specjalista odsyła pacjenta do POZ po badania. Kto powinien wystawić skierowanie?
Program „Moje Zdrowie” w POZ – jakie badania można wykonać i kto może skorzystać?
Czy lekarz rodzinny może zlecić markery nowotworowe? CEA, CA 125, CA 19-9 i PSA na NFZ
POZ – pierwszy punkt kontaktu z ochroną zdrowia. Co może zrobić dla pacjenta lekarz, pielęgniarka i położna?
Lekarz POZ nie chce wystawić skierowania lub zlecić badania. Jakie prawa ma pacjent?
Teleporada w POZ w 2026 roku. Kiedy wystarczy rozmowa telefoniczna, a kiedy potrzebna jest wizyta osobista?
Czy lekarz rodzinny może skierować na mammografię lub USG piersi na NFZ?
Czy lekarz rodzinny może skierować na USG? Sprawdź, jakie badania wykona pacjent na NFZ
Badania krwi na raka. Czy morfologia i markery nowotworowe mogą wykryć nowotwór?
Czy lekarz rodzinny może skierować na RTG klatki piersiowej? Czy badanie wykryje raka płuca?
Czy lekarz rodzinny może skierować na PET-CT? Kiedy badanie jest wykonywane na NFZ?
Czy lekarz rodzinny może skierować na biopsję? Jak wygląda badanie i ile czeka się na wynik?
Czy lekarz rodzinny może skierować na scyntygrafię kości? Kiedy badanie wykonuje się na NFZ?

• Artykuł zaktualizowano:

This will close in 0 seconds