Polska utrzymuje silną pozycję wśród krajów Grupy Wyszehradzkiej pod względem dostępu do innowacyjnych terapii i diagnostyki. Najnowsza edycja Access GAP 2026 pokazuje jednak obraz niejednoznaczny. Z jednej strony Polska pozostaje liderem regionu w onkologii, poprawia wynik w raku jajnika i ostrej białaczce szpikowej oraz w ciągu czterech lat znacząco zmniejszyła lukę w dostępie do nowoczesnego leczenia. Z drugiej strony pacjenci nadal długo czekają na refundację nowych leków, a część obszarów terapeutycznych, szczególnie choroby powszechne i kardiologia, pozostaje wyraźnie słabiej zaopiekowana.
W edycji 2026 łączny wynik Polski w indeksie Access GAP wyniósł 58,5 pkt. To drugi rezultat wśród krajów V4, za Czechami, które uzyskały 62,5 pkt. Węgry osiągnęły 52,9 pkt, a Słowacja 52,1 pkt. W porównaniu z poprzednią edycją wynik Polski jest niższy niż w 2025 roku, kiedy wyniósł 61,5 pkt, ale spadek ten trzeba odczytywać w kontekście istotnych zmian metodologicznych wprowadzonych w tegorocznej analizie.
Najważniejsza z nich to wyłączenie z modelu rdzeniowego zaniku mięśni, czyli SMA, jako obszaru uznanego w krajach V4 za dobrze zaopiekowany terapeutycznie, z utrwalonymi standardami leczenia. Drugą zmianą było zastąpienie choroby Parkinsona obszarem kardiologii i chorób pokrewnych. Autorzy modelu uzasadniają tę decyzję większym obciążeniem populacyjnym, wyższym poziomem niezaspokojonych potrzeb zdrowotnych oraz szybką dynamiką rozwoju nowych terapii w tym zakresie. W efekcie wynik obniżył się we wszystkich krajach Grupy Wyszehradzkiej.
Access GAP mierzy nie tylko samą refundację
Access GAP nie jest prostym zestawieniem liczby refundowanych leków. To narzędzie, które próbuje uchwycić kilka wymiarów realnego dostępu pacjenta do innowacyjnego leczenia i diagnostyki. Łączny wskaźnik KPI jest liczony w skali od 0 do 100 punktów, gdzie 100 oznacza brak ograniczeń w danym obszarze, a 0 brak dostępu. Wynik powyżej 75 pkt oznacza najlepszy poziom dostępności, natomiast 25 pkt lub mniej wskazuje na największe ograniczenia.
Model obejmuje osiem równoważnych komponentów. Uwzględnia ograniczenia we wskazaniach refundacyjnych, zgodność z międzynarodowymi wytycznymi klinicznymi, czas od rejestracji leku do refundacji, dostęp indywidualny, w tym programy wczesnego dostępu takie jak RDTL w Polsce, dostęp pacjentów do nowych terapii, rzeczywiste rozpowszechnienie tych terapii w praktyce klinicznej, refundację testów molekularnych oraz dostęp do zaawansowanej diagnostyki.
To istotne, ponieważ w onkologii sama decyzja refundacyjna nie zawsze oznacza pełny dostęp pacjenta do leczenia. Znaczenie ma także zakres programu lekowego, kryteria kwalifikacji, czas oczekiwania na diagnostykę, dostępność badań molekularnych oraz to, ilu pacjentów rzeczywiście otrzymuje określoną terapię w praktyce klinicznej.
Polska przeszła długą drogę od pierwszej edycji
W pierwszej edycji Access GAP, obejmującej rok 2022, Polska uzyskała wynik około 42 pkt i była najsłabiej ocenionym krajem w Grupie Wyszehradzkiej. W kolejnych latach wskaźnik wyraźnie się poprawiał. W 2023 roku wzrósł do 53,1 pkt, w 2024 roku do 58 pkt, a w 2025 roku osiągnął 61,5 pkt. Tegoroczny wynik 58,5 pkt jest niższy niż rok wcześniej, ale nadal oznacza poprawę o ponad 16 punktów względem pierwszej edycji.
Na tle regionu Polska wyróżnia się dynamiką nowych refundacji. Wskaźnik refundacji leków w Polsce jako jedyny wzrósł w porównaniu z poprzednim rokiem. W prezentowanych danych podkreślono, że największa dynamika nowych refundacji wśród krajów V4 wystąpiła właśnie w Polsce. Ma to znaczenie szczególnie w onkologii, gdzie decyzje refundacyjne z ostatnich lat przełożyły się na poprawę wyników w kilku analizowanych nowotworach.
Onkologia pozostaje najmocniejszym obszarem Polski
Najlepsze wyniki Polska uzyskuje w obszarze onkologii. W Access GAP 2026 wynik onkologiczny wzrósł z 65 do 67 pkt, co daje Polsce najwyższą pozycję wśród krajów V4. Poprawa dotyczyła wskaźników refundacyjnych w czterech ocenianych nowotworach. W praktyce oznacza to, że luka w dostępie do innowacyjnych terapii onkologicznych w Polsce zmniejszyła się bardziej niż w innych krajach regionu.
Największą poprawę odnotowano w raku jajnika oraz ostrej białaczce szpikowej. W raku jajnika wynik Polski wzrósł z 69,2 pkt w 2025 roku do 78,7 pkt w 2026 roku. To poziom, który w skali Access GAP oznacza jeden z najlepszych rezultatów. W prezentacji podkreślono, że w 2025 roku w Polsce objęto refundacją dwa leki stosowane w raku jajnika: rukaparyb oraz mirwetuksymab sorawatansyny. Według danych Access GAP w żadnym z pozostałych krajów V4 terapie te nie są finansowane ze środków publicznych.
Znaczenie tej zmiany jest szczególnie istotne w kontekście leczenia nowotworów ginekologicznych, w których dostęp do terapii celowanych i leczenia zgodnego z biomarkerami staje się coraz ważniejszym elementem praktyki klinicznej. Access GAP pokazuje, że w raku jajnika w Polsce poprawie uległy wskaźniki dotyczące liczby refundowanych leków, zgodności z wytycznymi oraz liczby pacjentów leczonych nowoczesnymi terapiami. Jednocześnie w tym obszarze wskazano także na dłuższy czas oczekiwania na diagnostykę, co pokazuje, że ścieżka pacjentki nie kończy się na samej refundacji leku.
AML z widoczną poprawą dostępu
Drugim obszarem, w którym luka dostępowa wyraźnie się zmniejszyła, jest ostra białaczka szpikowa, czyli AML. W 2025 roku wynik Polski w tym wskazaniu wynosił 65,1 pkt. W edycji 2026 wzrósł do 71 pkt. Według danych Access GAP poprawa wynikała przede wszystkim ze zwiększenia udziału pacjentów leczonych wyróżnionymi terapiami, zarówno w liczbach bezwzględnych, jak i w porównaniu z pozostałymi państwami V4.
W prezentacji wskazano również na większą dostępność leków oraz wzrost liczby osób leczonych wybranymi terapiami w ciągu 12 miesięcy. W przypadku AML ma to istotne znaczenie, ponieważ jest to choroba o gwałtownym przebiegu, wymagająca szybkiej diagnostyki, sprawnej kwalifikacji i dostępu do leczenia dostosowanego do cech biologicznych choroby oraz stanu pacjenta.
W tegorocznej edycji ponownie uwzględniono zaktualizowane wytyczne ESMO w zakresie leczenia chorób hematoonkologicznych. Dotyczy to między innymi AML i chłoniaków. To ważny element metodologiczny, ponieważ zgodność krajowego dostępu do terapii z międzynarodowymi wytycznymi klinicznymi jest jednym z ośmiu wskaźników Access GAP.
Rak piersi i rak płuca z umiarkowaną poprawą
Wśród obszarów, w których również odnotowano poprawę, znalazły się rak piersi i rak płuca. W raku piersi wynik Polski wzrósł z 56 do 58 pkt, a w raku płuca z 63 do 65 pkt. Nie są to zmiany tak spektakularne jak w raku jajnika czy AML, ale pokazują stopniowe zmniejszanie luki w dostępie do innowacyjnego leczenia onkologicznego.
W raku płuca i raku piersi szczególne znaczenie ma nie tylko dostęp do leków, lecz także diagnostyka molekularna i organizacja ścieżki pacjenta. W nowoczesnej onkologii możliwość zastosowania wielu terapii zależy od potwierdzenia obecności określonych biomarkerów. Dlatego refundacja testów molekularnych oraz czas oczekiwania na zaawansowaną diagnostykę są w modelu Access GAP traktowane jako odrębne komponenty, równoważne wobec samego dostępu do leków.
Chłoniaki pokazują, że większa liczba leczonych pacjentów nie zawsze poprawia wynik
Nie wszystkie dane onkologiczne wskazują na poprawę. W przypadku chłoniaków wynik Polski spadł z 58 pkt w 2025 roku do 51 pkt w edycji 2026. Z prezentacji wynika, że w tym obszarze od edycji 2025 punktem odniesienia dla oceny zużycia leków są terapie CAR-T. Uwzględniono zarówno wytyczne NCCN z USA, jak i zaktualizowane w 2025 roku wytyczne ESMO.
Spadek wyniku wiąże się między innymi ze zmniejszonym udziałem leków refundowanych oraz słabszym rezultatem Polski w porównaniu z Czechami, mimo że odnotowano większą liczbę pacjentów leczonych. To pokazuje, że Access GAP analizuje dostęp nie tylko w kategoriach krajowej poprawy rok do roku, ale również w odniesieniu do innych państw regionu. Jeżeli inne kraje szybciej zwiększają dostępność lub szersze zastosowanie wybranych terapii, wynik porównawczy Polski może ulec pogorszeniu.
Rak gruczołu krokowego z niższym wynikiem
Wśród obszarów, w których w edycji 2026 odnotowano pogorszenie, znalazł się także rak gruczołu krokowego. Wynik spadł z 71 do 66 pkt. Materiał źródłowy nie rozwija szczegółowo przyczyn tego spadku, ale wskazuje go jako jeden z obszarów, w których sytuacja pogorszyła się względem poprzedniej edycji.
Z punktu widzenia oceny systemowej jest to istotne, ponieważ rak gruczołu krokowego należy do najczęstszych nowotworów u mężczyzn. Zmiany w dostępie do terapii, diagnostyki i organizacji leczenia w tym obszarze mogą mieć wpływ na dużą grupę pacjentów. Access GAP pozwala monitorować, czy zakres refundacji i praktyczne wykorzystanie terapii nadążają za zmianami wytycznych oraz rejestracją nowych technologii medycznych.
Czas do refundacji: Polska nadal powyżej średniej V4
Jednym z najważniejszych parametrów Access GAP pozostaje czas od rejestracji leku do refundacji. W edycji 2026 średni czas dla krajów V4 wyniósł 1 108 dni, czyli około 3 lat. Rok wcześniej było to 1 086 dni, co oznacza wydłużenie o około 20 dni. W Polsce średni czas wynosi obecnie 1 211 dni, czyli około 3,3 roku.
Dla porównania, w Czechach średni czas wynosi 863 dni, na Słowacji 1 120 dni, a na Węgrzech 1 237 dni. Polska znajduje się więc powyżej średniej regionu i znacznie powyżej Czech, które pozostają liderem całego zestawienia. Dane te są istotne zwłaszcza w onkologii, gdzie tempo pojawiania się nowych terapii jest szybkie, a różnica kilku czy kilkunastu miesięcy może decydować o tym, czy pacjent będzie miał dostęp do leczenia zgodnego z aktualnymi standardami.
Warto zwrócić uwagę, że czas do refundacji jest tylko jednym z elementów. Nawet po objęciu leku finansowaniem publicznym pacjent może napotkać inne ograniczenia, takie jak wąskie kryteria programu lekowego, konieczność wykonania określonych badań, czas oczekiwania na diagnostykę lub różnice organizacyjne między ośrodkami.
Diagnostyka jako słaby punkt dostępu
Access GAP 2026 wyraźnie wskazuje, że jednym z najtrudniejszych obszarów pozostaje dostęp do diagnostyki. Dotyczy to zarówno onkologii, jak i chorób powszechnych. Wskaźniki dla Polski pokazują, że najgorsza sytuacja występuje właśnie w obszarze dostępu do diagnostyki.
W onkologii ma to szczególne znaczenie, ponieważ nowoczesne leczenie coraz częściej zależy od szybkiego i precyzyjnego rozpoznania. Diagnostyka molekularna, badania obrazowe, histopatologia, ocena markerów i kwalifikacja do leczenia celowanego są elementami, które bezpośrednio wpływają na możliwość zastosowania konkretnej terapii. Jeśli diagnostyka jest opóźniona, sam fakt refundacji leku nie zawsze przekłada się na szybkie rozpoczęcie leczenia.
W prezentacji jako przykład pogorszenia dostępu do diagnostyki wskazano astmę, gdzie wynik spadł z 65,1 do 58,4 pkt. Główną przyczyną było wydłużenie czasu oczekiwania na spirometrię oraz urealnienie oceny dostępu. Choć astma nie jest chorobą onkologiczną, ten przykład pokazuje mechanizm istotny dla całego systemu: diagnostyka jest warunkiem skutecznego leczenia, a opóźnienia na tym etapie mogą ograniczać realne korzyści wynikające z dostępności terapii.
Choroby rzadkie: zmiana metodologii zmieniła wynik
W obszarze chorób rzadkich wynik Polski spadł z 72 do 64 pkt. Najważniejszą przyczyną tej zmiany było wyłączenie SMA z analizy. Obszar ten został uznany za dobrze zaopiekowany terapeutycznie w krajach V4, dlatego dalsze monitorowanie go w ramach modelu miało ograniczoną wartość analityczną.
Po zmianie metodologii Polska nadal pozostaje bardzo blisko Czech, które uzyskały 66 pkt. Węgry i Słowacja osiągnęły niższe wyniki. Oznacza to, że mimo formalnego spadku wskaźnika Polska nadal należy do najlepiej ocenianych krajów regionu w zakresie chorób rzadkich. Z perspektywy interpretacji danych ważne jest jednak, aby nie traktować tego spadku jako prostego pogorszenia realnego dostępu, lecz jako efekt przebudowy modelu.
Choroby powszechne pozostają najsłabszym obszarem
Najniższe wyniki Polska uzyskuje w chorobach powszechnych. W 2026 roku wskaźnik dla tej kategorii wyniósł 45,8 pkt, podczas gdy w 2025 roku było to 47,6 pkt. W kolejnych edycjach Access GAP widać, że choroby powszechne pozostają obszarem, w którym luka dostępowa jest większa niż w onkologii czy chorobach rzadkich.
Jednocześnie część wskaźników stopniowo się poprawia. W cukrzycy wynik wzrósł z 41 do 44 pkt. To pokazuje pewien postęp, ale nadal jest to jeden z najsłabiej ocenianych obszarów. W prezentacji podkreślono, że najniższe wyniki uzyskano właśnie w cukrzycy oraz chorobach kardiologicznych i pokrewnych.
Dla systemu ochrony zdrowia ma to znaczenie populacyjne. Choroby przewlekłe dotyczą dużej liczby pacjentów, generują koszty związane z hospitalizacjami, powikłaniami, niezdolnością do pracy i długotrwałą opieką. Access GAP pokazuje więc różnicę między obszarami, w których dostęp do innowacji poprawiał się szybciej, a tymi, w których zmiany są wolniejsze.
Kardiologia zmieniła obraz tegorocznej edycji
Włączenie kardiologii do modelu Access GAP 2026 było jedną z najważniejszych zmian tegorocznej edycji. Dane pokazują, że choć Polska i Czechy osiągają lepsze wyniki ogólne niż Węgry i Słowacja, w przypadku chorób kardiologicznych i pokrewnych sytuacja wygląda inaczej. Polska i Czechy wypadają w tej kategorii słabiej.
Głównym punktem odniesienia w zakresie dostępności technologii medycznych były między innymi leki stosowane w niewydolności serca. Spośród czterech terapii zarejestrowanych w latach 2010–2025 w Polsce dostępne są dwie. Access GAP wskazuje także na problem diagnostyki, między innymi badań genetycznych w kierunku hipercholesterolemii rodzinnej. Testy obejmujące geny LDLR, APOB i PCSK9 są finansowane ze środków publicznych, ale według ekspertów ich realna dostępność jest skrajnie niska.
Choć kardiologia nie jest głównym obszarem tematycznym ONKOKURIERA, jej włączenie do modelu ma znaczenie także dla interpretacji wyników onkologicznych. Pokazuje bowiem, że system może osiągać bardzo różne rezultaty w zależności od obszaru terapeutycznego. W onkologii Polska znajduje się w czołówce regionu, ale w innych dziedzinach luka dostępowa pozostaje wyraźna.
Refundacja i diagnostyka muszą działać równolegle
Dane Access GAP 2026 pokazują, że dostęp do leczenia jest procesem wieloetapowym. Rejestracja leku przez Europejską Agencję Leków jest dopiero początkiem drogi. Kolejnym etapem jest decyzja refundacyjna, następnie ustalenie zakresu wskazań, organizacja programu lekowego lub innej formy finansowania, wykonanie wymaganej diagnostyki, kwalifikacja pacjenta i rzeczywiste rozpoczęcie terapii.
W onkologii każdy z tych etapów może mieć znaczenie. Terapie celowane i immunoterapie coraz częściej wymagają potwierdzenia biomarkerów. Leczenie hematoonkologiczne może wymagać szybkiej kwalifikacji, specjalistycznej diagnostyki i doświadczenia ośrodka. Terapie zaawansowane, takie jak CAR-T, są dodatkowo związane z logistyką, kwalifikacją, przygotowaniem pacjenta i współpracą wielu zespołów.
Dlatego Access GAP uwzględnia nie tylko formalną refundację, ale też rzeczywiste wykorzystanie terapii. W praktyce może się zdarzyć, że lek jest dostępny w systemie, ale korzysta z niego mniejsza liczba pacjentów niż wynikałoby to z potrzeb klinicznych. Przyczyną mogą być ograniczenia administracyjne, diagnostyczne, organizacyjne lub różnice między ośrodkami.
Polska z mocnym wynikiem w onkologii, ale bez pełnego domknięcia luki
Wyniki Access GAP 2026 potwierdzają, że w obszarze onkologii Polska w ostatnich latach znacząco poprawiła dostęp do innowacyjnych terapii. Najbardziej widoczne jest to w raku jajnika i AML, ale dodatnie zmiany odnotowano także w raku piersi i raku płuca. Polska pozostaje liderem V4 w onkologii, co na tle regionu jest wyraźnym sygnałem postępu.
Jednocześnie dane nie pokazują pełnego domknięcia luki. Wydłużający się czas od rejestracji do refundacji, gorsze wyniki w chłoniakach, spadek w raku gruczołu krokowego oraz problemy diagnostyczne wskazują, że dostęp do nowoczesnego leczenia nadal jest nierówny. Dotyczy to zarówno różnic między poszczególnymi nowotworami, jak i różnic między samą decyzją refundacyjną a praktyczną możliwością skorzystania z terapii.
W tym sensie Access GAP 2026 jest nie tylko rankingiem krajów V4, ale także narzędziem pokazującym, gdzie system działa sprawniej, a gdzie pozostają ograniczenia. Dla pacjentów onkologicznych kluczowe znaczenie ma bowiem nie tylko to, czy lek znajduje się w wykazie refundacyjnym, lecz także to, czy diagnostyka jest dostępna na czas, czy program obejmuje właściwe wskazania i czy ośrodek może realnie wdrożyć leczenie.
Access GAP jako punkt odniesienia dla polityki lekowej
Tegoroczna edycja Access GAP pojawia się w czasie prac nad Polityką Lekową 2.0 i zmianami w obszarze refundacji. Z perspektywy danych przedstawionych w raporcie szczególne znaczenie mają przewidywalność procesu refundacyjnego, skracanie czasu od rejestracji do finansowania publicznego oraz lepsze powiązanie refundacji leków z dostępem do diagnostyki.
W prezentacji podkreślono, że zrównoważony dostęp do terapii w chorobach onkologicznych, rzadkich i powszechnych powinien być jednym z istotnych kierunków polityki zdrowotnej. Wskazano również, że Polska wykonała znaczący krok w zakresie dostępu pacjentów do innowacyjnych terapii onkologicznych, ale nadal pozostają wyzwania dotyczące barier refundacyjnych, czasu dostępu i diagnostyki.
Dla onkologii najważniejszy pozostaje praktyczny wymiar tych danych. Jeżeli lek jest zarejestrowany, rekomendowany w wytycznych i może poprawiać rokowanie w określonej grupie pacjentów, czas oczekiwania na refundację staje się jednym z elementów realnej luki w dostępie. Jeżeli dodatkowo pacjent czeka na diagnostykę, luka ta może się pogłębiać mimo formalnej obecności terapii w systemie.
Wnioski z danych: onkologia jest mocną stroną, diagnostyka wymaga uwagi
Access GAP 2026 pokazuje, że Polska w onkologii osiąga najlepszy wynik wśród krajów V4 i w wybranych obszarach wyraźnie zmniejsza dystans do optymalnego poziomu dostępu. Najbardziej widoczna poprawa dotyczy raka jajnika i ostrej białaczki szpikowej. W tych wskazaniach dane pokazują zarówno większą dostępność leków, jak i większą liczbę leczonych pacjentów.
Jednocześnie wyniki wskazują na utrzymujące się ograniczenia. Średni czas od rejestracji do refundacji w Polsce wynosi 1 211 dni. W chłoniakach luka dostępowa wzrosła, a w raku gruczołu krokowego wynik spadł. Dostęp do diagnostyki pozostaje jednym z najsłabszych elementów całego modelu. To obszar szczególnie istotny dla współczesnej onkologii, ponieważ wiele decyzji terapeutycznych zależy od szybkiego i precyzyjnego rozpoznania.
Polska ma więc w Access GAP 2026 dwa równoległe obrazy. Pierwszy to obraz kraju, który w ciągu czterech lat wyraźnie poprawił swoją pozycję i stał się regionalnym liderem w onkologii. Drugi to obraz systemu, w którym pacjent nadal może czekać zbyt długo na refundację, diagnostykę lub praktyczne uruchomienie leczenia. Oba obrazy są potrzebne, aby zrozumieć, czym w praktyce jest luka w dostępie do innowacji.
Pytania i odpowiedzi dotyczące Access GAP 2026 w onkologii
Czym jest Access GAP 2026?
Access GAP 2026 to edycja interaktywnego modelu porównującego dostęp do innowacyjnych leków i diagnostyki w krajach Grupy Wyszehradzkiej, czyli w Polsce, Czechach, na Węgrzech i Słowacji. Wskaźnik ocenia dostęp w skali od 0 do 100 pkt i obejmuje między innymi refundację, zgodność z wytycznymi klinicznymi, czas do refundacji, dostęp indywidualny, rzeczywiste wykorzystanie terapii oraz diagnostykę.
Jak Polska wypada w Access GAP 2026?
Polska uzyskała 58,5 pkt i utrzymała drugie miejsce wśród krajów V4. Liderem pozostają Czechy z wynikiem 62,5 pkt. Węgry osiągnęły 52,9 pkt, a Słowacja 52,1 pkt. W porównaniu z 2025 rokiem wynik Polski spadł, ale w dużej mierze wynika to ze zmian metodologicznych w modelu.
Jak Polska wypada w onkologii?
W onkologii Polska osiągnęła najlepszy wynik wśród krajów V4. Wskaźnik wzrósł z 65 do 67 pkt. Największą poprawę odnotowano w raku jajnika oraz ostrej białaczce szpikowej.
Co zmieniło się w raku jajnika?
W raku jajnika wynik Polski wzrósł z 69,2 pkt w 2025 roku do 78,7 pkt w 2026 roku. W materiale źródłowym wskazano, że w 2025 roku w Polsce objęto refundacją dwa leki stosowane w raku jajnika: rukaparyb oraz mirwetuksymab sorawatansyny. W pozostałych krajach V4 terapie te nie są finansowane ze środków publicznych.
Co pokazują dane dotyczące ostrej białaczki szpikowej?
W ostrej białaczce szpikowej wynik Polski wzrósł z 65,1 do 71 pkt. Poprawa wiąże się między innymi ze wzrostem liczby pacjentów leczonych wybranymi terapiami oraz większą dostępnością leków.
Dlaczego wynik w chłoniakach się pogorszył?
W chłoniakach wynik Polski spadł z 58 do 51 pkt. Według danych Access GAP wpływ miały między innymi zmniejszony udział leków refundowanych oraz słabszy wynik Polski w porównaniu z Czechami, mimo że zwiększyła się liczba pacjentów leczonych.
Ile trwa w Polsce czas od rejestracji leku do refundacji?
Według Access GAP 2026 średni czas od rejestracji leku do refundacji w Polsce wynosi 1 211 dni, czyli około 3,3 roku. Średnia dla krajów V4 to 1 108 dni.
Dlaczego diagnostyka jest ważna w ocenie dostępu do leczenia onkologicznego?
Współczesna onkologia coraz częściej opiera się na leczeniu dopasowanym do cech biologicznych nowotworu. Aby zastosować wiele terapii celowanych lub immunoterapii, konieczne są badania molekularne i zaawansowana diagnostyka. Jeżeli pacjent długo czeka na badania, realny dostęp do leczenia może być opóźniony mimo refundacji leku.
Jakie obszary wymagają największej uwagi według Access GAP 2026?
W danych dla Polski jako istotne wyzwania wskazano czas od rejestracji do refundacji, dostęp do diagnostyki, pogorszenie wyniku w chłoniakach, spadek w raku gruczołu krokowego oraz słabsze wyniki w chorobach powszechnych i kardiologii.
Zobacz: Raport refundacyjny NFZ za 2025 rok – struktura wydatków i dominujące terapie